• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Oznaki autyzmu u niemowląt i dzieci

Łatwo zrozumieć, dlaczego jednym z największych obaw wielu rodziców jest to, że u ich dziecka rozwinie się zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD). Po pierwsze, liczba dzieci, u których zdiagnozowano ASD, stale rośnie.

W 2014 roku Centers for Disease Control and Prevention poinformowało, że u jednego na 68 dzieci zdiagnozowano ASD; w 2000 r. zachorowalność wynosiła 1 na 150. Niektórzy eksperci uważają, że wzrost liczby przypadków ASD odzwierciedla rosnące zrozumienie tego, jak wygląda zaburzenie, a także zmiany w kryteriach jego diagnozowania, dzięki czemu łatwiej jest zdiagnozować istniejące przypadki ASD. niż warząca epidemia.

Ale nawet jeśli autyzm „naprawdę” nie rośnie, perspektywa radzenia sobie z szeregiem wyzwań, przed jakimi staje dziecko z autyzmem, jest zniechęcająca. Jeśli jesteś rodzicem, który martwi się, że Twoje dziecko wykazuje oznaki autyzmu lub po prostu chcesz się upewnić, że wiesz, na co zwrócić uwagę w przyszłości, warto zapoznać się z wczesnymi objawami autyzmu.

Ogólnie rzecz biorąc, jeśli dziecko rośnie i rozwija się normalnie, tylko jeden objaw lub zachowanie związane z ASD prawdopodobnie nie oznacza, że ​​ma autyzm. Ważniejsze jest zwracanie uwagi na jej postępy i czy osiąga etapy rozwoju, których oczekuje się w jej wieku.

Oznaki autyzmu

Jedną z frustrujących rzeczy związanych z ASD jest to, że często nie jest ono diagnozowane, dopóki dziecko nie osiągnie wieku około 3 lat. Oznacza to, że dziecko z autyzmem, które może skorzystać na wczesnej interwencji, nie otrzyma tak ważnego leczenia tak wcześnie, jak to możliwe.

Jednak niektórzy eksperci uważają, że wiele dzieci z autyzmem zaczyna wykazywać wczesne objawy ASD na długo przed trzecimi urodzinami. Oznaki autyzmu u dziecka obejmują:

• Brak oznak uśmiechu przez 6 miesięcy
• Brak gaworzenia, wskazywania lub używania innych gestów przed upływem 12 miesięcy
• Brak użycia pojedynczych słów w wieku 16 miesięcy
• Nieużycie dwuwyrazowych fraz przez 24 miesiące
• Regresja w rozwoju, z utratą umiejętności językowych lub społecznych
• Wyginanie się od bycia trzymanym przez rodzica lub opiekuna, aby uniknąć kontaktu fizycznego
• Unikanie kontaktu wzrokowego z innymi
• Wydaje się nie zauważać, kiedy ludzie przychodzą i odchodzą

Należy pamiętać, że niektóre oznaki i objawy autyzmu nakładają się na objawy innych schorzeń. Na przykład wygięcie pleców w łuk może być objawem refluksu żołądkowo-przełykowego, a nie autyzmu, chociaż dziecko z refluksem zazwyczaj ma inne objawy, takie jak rozdrażnienie i plucie.

Ufaj swojemu instynktowi

Jedną z frustrujących rzeczy, które pojawiają się, gdy rodzice myślą, że coś jest nie tak z rozwojem ich dziecka, jest to, że można im powiedzieć „nie martw się” lub „powinni po prostu poczekać”.

Jeśli z jakiegoś powodu czujesz, że Twoje dziecko może mieć oznaki wczesnego autyzmu — czy wykazuje niektóre z opisanych powyżej zachowań, czy po prostu masz wrażenie, że coś jest nie tak — porozmawiaj ze swoim pediatrą o poddaniu go ocenie.

Eksperci uważają, że lepiej, aby rodzice zaufali swoim instynktom i ocenili swoje dziecko, jeśli uważają, że nie rozwijają się normalnie. Firma First Signs zaleca podjęcie tych czterech kroków, jeśli masz obawy:

1. Sporządź listę kontrolną kamieni milowych w rozwoju, o których czujesz, że Twoje dziecko nie osiąga, aby podzielić się nimi z pediatrą. Określ dokładnie to, co widzisz (lub nie widzisz):na przykład „Moje dziecko nie reaguje, gdy wymawiam jej imię”.
2. Wyraź się jasno o swoich obawach . Jeśli lekarz zasugeruje przyjęcie podejścia „poczekamy i zobaczymy”, poproś o skierowanie do pediatry rozwojowego.
3. Zadaj tyle pytań, ile potrzeba abyś zrozumiał wyniki, co one oznaczają i jak najlepiej postępować.
4. Kontynuacja jeśli Twoje dziecko może być zagrożone za rozwój ASD. Może być trudno uwierzyć lub zaakceptować tę możliwość, ale nie pozwól, aby emocje uniemożliwiły Ci uzyskanie pomocy tak szybko, jak to możliwe. Wczesna interwencja może mieć ogromny wpływ na to, jak dziecko reaguje na leczenie.