Zespół Sandifera: przyczyny, objawy, leczenie
Zespół Sandifera to rzadkie schorzenie przełykowo-żołądkowe doświadczane przez niemowlęta i małe dzieci. Choć jego objawy – które mogą zawierać gwałtowne ruchy drgawkowe przypominające padaczkę – mogą być na początku przerażające, to na szczęście jest to stan, który można kontrolować przy odpowiednim leczeniu i opiece.
Prognoza dla dzieci jest dobra, co często przychodzi jako ulga dla zmartwionych rodziców.
Oto co musisz wiedzieć o zespole, w tym objawy, diagnozę i jak go leczyć.
Co to jest zespół Sandifera?
Zespół Sandifera to rzadka choroba doświadczana głównie przez dzieci. Nazwano go po raz pierwszy w 1964 r. i nadal prowadzone są badania, by dowiedzieć się więcej, czym jest i jak wpływa na dzieci.
Zespół Sandifera jest często uważany za powikłanie refluksu przełykowo-żołądkowego, a czasem przepustnicy przełykowej. Jednak jego objawy zazwyczaj objawiają się jako neurologiczne, z tortikolisem (niemodłowym ustawieniem głowy i szyi), wyginaniem kręgosłupa i ruchami dystonicznymi (niearbitralnymi ruchami mięśni) jako najbardziej wyraźnymi cechami.
Według Centrum Informacji o Chorobach Genetycznych i Rzadkich (GARD), częstotliwość występowania zespołu Sandifera jest w tej chwili nieznana, a najczęściej doświadczają go niemowlęta i małe dzieci.
Objawy zespołu Sandifera
Główne objawy zespołu Sandifera to skręcące i drgawkowe ruchy pleców, szyi i kończyn. Te epizody ruchowe mogą nastać nagle, zaskakując rodziców i sprawiając, że czują się wstrząśnięci i przerażeni.
Te nagłe epizody ruchowe mogą trwać kilka minut – 1–3 minuty, według GARD – i mogą występować do 10 razy dziennie. Większość czasu te ruchy pojawiają się po jedzeniu, gdy objawy refluksu są wyzwalane.
Objawy mogą się różnić u dziecko do dziecka i od epizodu do epizodu, ale mogą obejmować:
Najczęstsze objawy
- Nienaturalne ruchy głowy
- Objawy tortikolisu
- Nienaturalne postawy, w tym wyginanie się w łuk
- Niemiarowe skurcze mięśni
- Refluks przełykowo-żołądkowy
- Nienaturalne ruchy oczu
Mniej częste objawy
- Wymioty
- Hematemeza (wymiotowanie krwi)
- Objawy słabego karmienia
- Anemia z niedoboru żelaza
- Opóźnienia w rozwoju
- Opóźnienia we wzroście
- Drażliwość
Przyczyny
Mimo że objawy zespołu Sandifera mogą wyglądać neurologicznie, a nawet przypominać objawy padaczki, one wynikają w odpowiedzi na podległe dolegliwości żołądkowo-jelitowe, które często doświadczają niemowlęta i małe dzieci, a konkretnie refluks.
„Ruchy dystoniczne są jasno związane z refluksem przełykowo-żołądkowym, ale patofizjologiczny mechanizm nie jest w pełni zrozumiany”, wyjaśnia GARD.
Dlaczego konkretne objawy zespołu Sandifera wyglądają tak, jak wyglądają, wciąż jest badane, ale niektóre badania wskazują, że drgawkowe ruchy i wyginanie się w łuk to sposób dziecka na radzenie sobie z bólem wywołanym przez refluks.
„Kilka badań wskazało, że postawa dystoniczna jest patologicznym odruchem wyzwalanym w odpowiedzi na ból brzuszny wywołany przez refluks przełykowo-żołądkowy i zapalenie przełyku”, wyjaśnia GARD. „Mimo uzyskania sprzecznych wyników, niektórzy autorzy sugerowali, że postawa dystoniczna przynosi ulgę w bólu brzusznym”.
Diagnoza zespołu Sandifera
Mimo że zespół Sandifera sam w sobie jest leczalny i ma dobrą prognozę, jego objawy mogą przypominać inne, poważniejsze schorzenia, dlatego ważne jest uzyskanie właściwej diagnozy, jeśli dziecko wykazuje objawy.
Zespół Sandifera jest niestety często błędnie diagnozowany, z napadowami niemowlącymi, epilepsją lub dystonią paroksymalną jako najczęstszymi błędnymi diagnozami.
Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko może mieć zespół Sandifera, powinnaś skonsultować się z pediatrą, który może skierować Cię do specjalisty, np. gastroenterologa dziecięcego. Mogą też skierować do neurologa dziecięcego, by wykluczyć stany takie jak epilepsja.
Uzyskanie właściwej diagnozy zespołu Sandifera prawdopodobnie przyniesie ulgę, a jak najszybsze podjęcie terapii jest ważne, by dziecko mogło znaleźć ulgę w trudnych objawach.
Leczenie
Leczenie zespołu Sandifera zazwyczaj polega na leczeniu podstawowej przyczyny objawów: refluksu przełykowo-żołądkowego. Może to obejmować zmiany w karmieniu i stylu życia, leki, a w rzadkich przypadkach operację. Lekarz przedstawi opcje i pomoże opracować plan opieki dla dziecka.
Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) ma pomocne wskazówki do zarządzania refluksem przełykowo-żołądkowym.
Zmiany w karmieniu niemowląt
- Trzymaj niemowlę w pionie po karmieniu
- Często odwadzaj niemowlę
- Rozważ mniejsze, częstsze posiłki, by dziecko łatwiej trawiło
Zmiany w karmieniu maluchów i starszych dzieci
- Ogranicz jedzenie tłuste lub smażone
- Rozważ unikanie wyzwalaczy refluksu, np. mięty pieprzowej, kofeiny, sosów pomidorowych
- Niektóre leki na astmę mogą nasilać objawy refluksu; porozmawiaj z lekarzem o zmianie leków
Leki
Jeśli te metody nie pomagają zmniejszyć objawy, lekarz może zalecić leki, które działają na zmniejszenie objawów refluksu poprzez zmniejszenie lub neutralizację zawartości kwasowej w żołądku dziecka.
W zależności od potrzeb i wieku dziecka, mogą to być leki takie jak antiacida, antagonisty receptorów histaminy-2 i inhibitory pompy protonowej (IPP).
Operacja
W bardzo rzadkich przypadkach dziecko może potrzebować operacji przy refluksie związanym z zespołem Sandifera.
Najczęstszą procedurą chirurgiczną u niemowląt i małych dzieci jest fundoplikacja, w której górna część żołądka jest owijana wokół przełyku, zmniejszając szansę na wyrzucanie pokarmu z żołądka.
Słowo od Verywell
Jeśli jesteś rodzicem dziecka z niepokojącymi objawami zdrowotnymi, takimi jak te spójne z zespołem Sandifera, naturalne, byś czuła silne niepokojenie, a nawet panikę. Ważne, byś nie diagnozowała zespołu Sandifera sama, a po uzyskaniu właściwej diagnozy, dokładnie przestrzegałaś zaleceń lekarza.
Mimo to, choć to stresujące, a objawy mogą wyglądać bardzo niepokojąco z zewnątrz, objawy Sandifera są zazwyczaj wysoce leczalne i zazwyczaj szybko ustępują, gdy refluks przełykowo-żołądkowy dziecka jest odpowiednio adresowany.
Pamiętaj, że gdy masz diagnozę dziecka w ręku i czujesz pewność, że objawy znikną z odpowiednim leczeniem, możesz nadal mieć wiele pytań i niepokoi, zwłaszcza jeśli najbardziej niepokojące objawy nie znikną od razu. Pamiętaj, że Twój lekarz i zespół medyczny są tam, by odpowiadać na pytania, i nie wahaj się do nich zwracać.
-
W pewien poranek przy śniadaniu, moja 10-latka córka była zdenerwowana. „Dlaczego nie wyprałaś mojej ulubowanej koszuli bez rękawów?” – zapytała. Gdy przysiadłam barkami, jej głos wzrósł o kilka decybel. „Teraz nie mam niczego do ubrania do szkoły!”. -
Przemoc wobec dzieci留下 trwałe ślady i przybiera wiele form – w tym zaniedbanie i świadectwo przemocy między dorosłymi w domu. Wszyscy, którzy spędzają czas z dziećmi, dzielą odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo, więc warto znać ryzyka i skutki prz -
Jeśli dzieci nie śpią, nikt nie śpi, prawda? Dlatego uruchomiliśmy nowe Parents Kids Sleep Awards, by podświetlić narzędzia, które pomagają małym uspokoić się, zasnąć i spać przez całą noc. Bo choć rodzice i opiekunowie od zawsze radzili sobie z ukł
