• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wanneer beginnen baby's te lopen?

Alles verandert wanneer lopen begint! Van kruipen en krabbelen tot kruisen en schuiven (soms zelfs achteruit), zijn deze belangrijke grove motorische mijlpalentjes de momenten waar ouders voor leven. Zodra je baby leert om zichzelf op te trekken om te staan, is het kwestie van tijd voordat ze een stapje vooruit zet om te zien wat er nog meer is in de grote brede wereld.

De eerste stappen van je baby kunnen binnen een paar dagen of een paar maanden gebeuren nadat ze voor het eerst heeft geleerd om te staan. Maar zodra ze dat doet, is het gewoon een hop, skip en een sprong (met andere woorden, oefenen, oefenen en nog meer oefenen!) tot dwarrelen en lopen.

Klaar om je schat achterna te rennen? Hier is wanneer baby's en peuters meestal beginnen te lopen, tekenen dat je kind bijna zo ver is en manieren om haar elke stap van de weg aan te moedigen.

Wanneer beginnen baby's te lopen?

Sommige kinderen beginnen te lopen voordat ze 1 zijn, maar velen nemen die eerste stappen na hun eerste verjaardag, meestal rond maand 14 gemiddeld. Baby's maken vaak een paar vroege stappen zodra ze zijn uitgegroeid van optrekken naar kruisen (of lopen terwijl ze vast houden aan de bank, salontafel of otomane) rond maand 9 of 10.

Als vroege kruisers hun eerste pogingen doen om los te laten van dat meubelstuk dat ze gebruikt hebben om rechtop te blijven, kan dat betekenen dat je enkele van die eerste dwarrelende stappen ziet. De meeste kinderen maken geen onafhankelijke stappen tot wel na hun eerste verjaardag (de meeste kinderen lopen goed rond 12 tot 15 maanden), maar als je kind niet loopt op 18 maanden, check in met je zorgverlener.

Er zit een deel in haar genen: je kleintje volgt misschien de (vroege of late) voetstappen van haar ouders. Bouw en temperament spelen ook een rol. Een hoog-energetische baby zal waarschijnlijk eerder haar ding laten zien dan een rustige, gelukkig-zittende baby. En sommige kinderen zijn voorzichtiger en willen alleen een stap zetten als ze zeker weten dat ze niet zullen vallen; anderen zijn doedelzakken en duiken er meteen in — letterlijk.

Je peutertje zal uiteindelijk leren lopen — maar op haar eigen tijdschema, niet op jouw. Zeker, er zijn manieren om haar een helpende hand te bieden (zie hieronder), maar in plaats van te focussen op de finish, omarm de babystappen onderweg. Op die manier zal haar overwinningsslag nog zoeter zijn.

Stadia van leren lopen

Lopen leren is een proces, natuurlijk, en elke baby is anders in haar aanpak. Hier is een kijkje op de stadia waar je baby doorheen kan gaan op weg naar het daadwerkelijke lopen (onthoud dat het volledig normaal is om er enkele of alle over te slaan):

• Krabbelen: Let op deze klassieke handen-en-kniebeweging die plaatsvindt tussen 7 en 10 maanden. Sommige baby's beginnen met krabbelen door te schommelen op hun handen en knieën.
• Kruipen: Vergelijkbaar met krabbelen, een baby die kruipt, trekt zich met haar armen vooruit, die op dit moment sterker zijn dan de beenspieren, en sleept de rest van haar achter zich aan.
• Schuiven: In plaats van te krabbelen of kruipen, schuiven sommige baby's op hun billen door af te duwen met hun armen. Of je tot commando-stijl op haar buik.
• Kruisen: De laatste leerfase voor het lopen is vaak kruisen, wat betekent dat je baby stappen maakt terwijl ze rechtop staat en vast houdt aan een meubelstuk (of je been of hand).

Wat zijn tekenen dat je kind bijna klaar is om te lopen?

Je weet dat lopen in de nabije toekomst ligt als je baby al een of meer van de bovenstaande leerstadia geprobeerd heeft. Andere tekenen die je kunt zien zijn betere balans van je baby en het vermogen om langer rechtop te staan (wat grotere kracht betekent). En als je schat als een pro loopt terwijl ze een wagentje met wieltjes duwt, is ze waarschijnlijk klaar om los te laten!

Lopen kan ook in de buurt zijn als je baby door een slaapregressie gaat. Deze achteruitgang in het gewone slaappatroon van je tot is vaak verbonden met nieuwe vaardigheden die ze overdag heeft opgepakt. Dus, als je in een 12-maanden slaapregressie zit, kan haar lopen in de weg zitten van een goede nachtrust.

Hoe je je kind kunt aanmoedigen om te lopen

Er zijn veel manieren om lopen aan te moedigen, maar de beste is om je baby zoveel mogelijk kans te geven om met haar lichaam te ontdekken en het zelf uit te proberen.

Laat je kind genoeg tijd buiten de buggy of draagzak — en weg van de loopbox of schommel — zodat ze kan zien waar haar drukke zich heen voert. Hier zijn een paar specifieke manieren om die eerste stappen te stimuleren:

• Leg een verleidelijk spoor. De trucs die een baby kunnen verleiden om te krabbelen of op te trekken, kunnen ook helpen een beginnende kruiser te motiveren. Plaats verleidelijke speelgoed net buiten bereik als ze opstaat en je baby probeert misschiene nieuwe manieren om aan haar prijs te komen.
• Activeer haar cruise control. Als je kannetje kan staan maar bang of onzeker lijkt wat ze moet doen, help haar door stabiele meubels op te rijden om zich aan te steunen terwijl ze gaat (als je dat nog niet gedaan hebt, zorg dat je salontafel, TV-meubel en andere items die je baby kan gebruiken om zich te manoeuvreren, kinderveilig zijn, zonder scherpe hoeken of kantelrisico's).
• Houd haar hand. Je kunt ook onafhankelijk stappen aanmoedigen door met haar te lopen terwijl je haar handen vasthoudt voor balans.
• Koop een duwpop. Een klein wagentje, zeg, of een mini grasmaaier geeft je kind controle als ze greep en duwt. Plus, het geeft haar de steun die ze nodig heeft terwijl ze die benen werkt, haar balans verfijnt en haar zelfvertrouwen boost. Zoek stevige speelgoed met een staaf of hendel waar ze op kan leunen en grote wielen die het moeilijker maken om om te vallen.
• Maar gebruik geen loopstoeltje. De American Academy of Pediatrics (AAP) heeft een verbod op de verkoop en productie van loopstoeltjes in de VS aangeboden, en studies tonen aan dat ze motorische ontwikkeling kunnen vertragen, normale wervelkolomontwikkeling kunnen remmen en de houding van baby beïnvloeden. Erger nog, loopstoeltjes kunnen omvallen of de trap af rollen, wat tot letsels leidt.
• Beperk tijd in activiteitscentra. Hoewel ze geen ruwe risico's dragen, boosten deze stationaire centra ook geen loopvaardigheden, zelfs als je baby erin kan staan en spelen. Onthoud, ze moet haar tors- en armsieren ontwikkelen om te lopen — niet alleen de beenspieren — dus houd haar niet langer dan 30 minuten per keer erin.
• Houd haar voettjes binnen kaal. Sla schoenen over voor nu: de beste schoenen voor beginnende loopers is helemaal niets. Binnen en op veilige oppervlakken buiten, laat je baby zoveel mogelijk kaalvoet (of, als je wilt, in antislip sokken) lopen om de spiertoon in haar voeten en enkels op te bouwen, haar boog te helpen ontwikkelen, en balans en coördinatie te leren.
• Maar bied comfortabele schoenen buiten aan. Voor buitenafspraken, houd de schoenen licht en flexibel. Blijf weg van hoge laarzen of coole hoge sneakers — te veel enkelsteun kan je loper eigenlijk vertragen door haar beweging te beperken.
• Verwacht wat stops en starts. De nieuwgevonden loopvaardigheid van je baby kan op pauze gaan als je tot besluit intensief een ander trucje te oefenen, zoals vingervoedsel nuttigen na het meesteren van de pincer-greep. Of je kleine kruiper geniet er zo van om rond te zippen dat lopen later komt. Andere nieuwe loopers kunnen plotseling teruggaan naar krabbelen na een slechte val of ziekte.

Wanneer met je huisarts praten

Geduld is de sleutel, want elk kind ontwikkelt zich anders en op zijn eigen tempo, dus als je baby niet kruist op maand 10 of loopt op haar eerste verjaardag, is dat geen zorgenwekkend teken. Je kunt de ontwikkeling van een baby niet echt versnellen, dus blijf veilige, leuke kansen bieden om te oefenen met lopen tijdens speeltijd.

Er zijn echter een aantal eigenaardigheden die je zult opmerken terwijl je kind waddelt — allemaal perfect normaal:

• Trapperen en vallen. Jep, boo-boo's gebeuren. Zorg dat je huis kinderveilig is, bekijk haar goed te allen tijde en probeer niet te overreageren op haar struikelingen en vallen. Onthoud, ze heeft ingebouwde bumpers (dat knuffelige billen en zacht luier). Plus, ze zal haar trapjes en vallen waarschijnlijk lang voor jij vergeet.
• Platte voeten. Kijk goed naar die knuffelige benen en kleine platte voeten, en je bent misschien verbazed dat ze überhaupt kan rondkomen. Maar zelfs als haar voeten plat lijken, is dat gewoon babyspek dat ze opblast. Op 2 of 3 jaar zal het "wegsmelten" en zul je haar natuurlijke boog zien.
• Kromme voeten. Sommige baby's voeten kunnen ook naar binnen buigen, bijna als halfmannen. Dat is nog een baby-overblijfsel, wat waarschijnlijk in de baarmoeder begon, en even de tijd neemt om zich te strekken.
• Pijpen voeten. Ook veelvoorkomend is "binnenstappen," of iets pijpvoetig omdat haar scheenbeen naar binnen gedraaid is. Gelukkig corrigeert zich dit meestal binnen zes maanden na haar eerste stap en zonder buitenhulp. Als het langer duurt, check met de kinderarts.
• Tenen naar buiten. In een andere variant, stappen sommige kinderen hun tweede jaar naar buiten, om later om te draaien naar binnenstappen als ze 3 of 4 jaar oud zijn. Zelfs als de binnenstappen zich niet volledig corrigeren, is het waarschijnlijk geen groot probleem tenzij het haar lopen en rennen in de weg zit. (Als dat zo is, praat met je huisarts; correctieve schoenen kunnen helpen.)
• Gebogen benen. Na negen maanden opgerold in je baarmoeder, kan ze iets gebogen benen hebben. Gebogen benen verdwijnen typisch rond 18 maanden, maar kunnen blijven tot 3 jaar.
• Op tennen lopen. Sommige peuters hebben een onverzadigde verlang om op hun tennen te totteren — wat kan helpen goede balans te ontwikkelen. Zeldzaam kan tennenlopen wijzen op te strakke spieren in de hielen of voeten, maar het gaat bijna altijd over. Om jezelf te verzekeren, check of je kind haar voet fysiek plat kan leggen. Als ze dat niet kan, of als ze nog op tennen loopt na 2 jaar, breng het naar de aandacht van de kinderarts.

Praat direct met je kinderarts als je ziet dat je kind herhaaldelijk de ene kant favoriseert (of naar toe struikelt), overmatig valt of als haar benen onnatuurlijk stijf lijken, aangezien dit mogelijk kan wijzen op zenuw-, gewrichts- of wervelkolomproblemen.

Geniet anders van haar vrolijke gang (die telefoonvideo komt nu van pas), en applaudeer haar nieuwe avonturen.