• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Het slechte gedrag van uw peuter begrijpen

Het "slechte" gedrag van uw peuter begrijpen

Omdat uw kind het verschil tussen 'goed' en 'slecht' nog niet kent, is het niet eerlijk of redelijk om haar te straffen alsof ze dat wel deed (dat komt later). Als je je peuter probeert te straffen of te bedreigen, zal haar aanhoudende weigering om 'te doen wat haar is opgedragen' niet voortkomen uit verzet, maar uit een combinatie van een gebrek aan begrip en de behoefte om haar onafhankelijkheid te laten gelden.

Als uw kind zich niet gedraagt ​​zoals u zou willen dat ze zich gedraagt, is het niet dat ze het niet eens is met uw regels. Ze probeert vrijwel zeker niet opstandig te zijn. De waarheid is dat je peuter het niet eens of oneens is met je regels, ze begrijpt of onthoudt ze niet, vooral niet in het heetst van de strijd, wanneer ze iets ziet dat ze wil doen.

Een eenjarige zal zich 'zich gedragen' - dat wil zeggen, zich gedragen zoals jij wilt dat ze zich gedraagt ​​- alleen als ze dat wil. Dit betekent niet dat u uw kind zich opzettelijk moet laten gedragen zoals het wil. Je kunt nog steeds richtlijnen geven voor acceptabel gedrag en je kind slim sturen om 'goed te willen zijn'. Maar u moet flexibel genoeg blijven om de onafhankelijkheidsstrijd van uw kind toe te staan ​​en zelfs aan te moedigen zonder haar zelfvertrouwen te schaden.

Waar trek je de grens tussen acceptabel en onacceptabel gedrag? De regels die u ontwikkelt om limieten voor uw kind in te stellen, zullen waarschijnlijk een van de volgende doelen bereiken:

• Houd je kind veilig. Houd bijvoorbeeld de hand van een volwassene op straat vast, spring niet op het bed of speel niet in de vuilnisbak.
• Bescherm anderen tegen je kind. Bijvoorbeeld niet slaan, niet schoppen, niet aan haar trekken, niet bijten of niet in de ogen steken.
• Houd uw eigendom intact. Bijvoorbeeld geen schommelstoel schilderen, geen eten in de woonkamer of geen breekbare voorwerpen gooien.

Als al je regels in een van deze drie categorieën vallen, stellen ze waarschijnlijk allemaal redelijke en noodzakelijke limieten.

Je peuter zit in een moeilijke positie:haar verlangen om jou te plezieren, lief te hebben en door jou bemind te worden, is vaak in strijd met haar opkomende drang naar onafhankelijkheid. Op deze leeftijd is er geen twijfel dat ze je wil plezieren. Toch heeft ze maar een heel vaag idee van wat je haar graag wilt laten doen. Tegelijkertijd is je kind niet langer een volgzame baby, maar een peuter met een eigen wil en verlangens. Je peuter herkent zichzelf nu als een apart wezen in plaats van als een verlengstuk van jou. En natuurlijk wil ze alles op haar eigen manier. Dus neem je hoeken en wacht op de bel. De botsing van testamenten die periodiek zal opduiken en soms zelfs je relatie zal domineren in de komende zeventien (of meer) jaar staat op het punt te beginnen.