Verbale de-escalatiestrategieën voor jongeren

Omgaan met een boze of oncontroleerbare jongere kan frustrerend en soms angstaanjagend zijn. Veel jongeren kunnen hun gevoelens niet rationeel bespreken op het niveau dat van een volwassene verwacht mag worden. Vaak is het resultaat stijgende spanning die zich uiting geeft in ruzies of schreeuwen. Als je niet voorzichtig bent in de manier waarop je je puber afhandelt bij een uitbarsting, kan het probleem escaleren - je puber kan proberen je of zichzelf te schaden. Met verbale de-escalatiestrategieën kun je leren ongemakkelijke of gevaarlijke omstandigheden te ontwapen.

Rationale afstand

Een van de eerste vaardigheden die mensen die werken met jongeren die geneigd zijn tot gewelddadige of boze uitbarstingen leren, is hoe ze rationeel afstand kunnen houden. Rationale afstand betekent voldoende mentale en emotionele afstand van de persoon die een probleem heeft, behouden, zodat je het probleem niet je eigen maakt. Rationale afstand behouden helpt je ervan te weerhouden onrationeel te worden wanneer je puber onredelijk handelt. Voordat je je puber betrekt in een ruzie, neem een adem en herinner jezelf dat boos worden het probleem erger maakt. Je bent de volwassene en moet rationeel zijn, vooral wanneer je puber dat niet is.

Volledige aandacht

Jongeren komen niet direct uit en vertellen je dat ze je aandacht willen. Toch heeft je puber je aandacht nodig. Veel van de gedragingen die ouders storen - met name ruzien en vechten - zijn onderbewuste pogingen om aandacht te krijgen. Wanneer je voelt dat je puber boos wordt, leg wat je ook doet neer en geef haar je volledige aandacht. Vaak zal het simpele feit dat ze weten dat ze je aandacht hebben, een lange weg gaan om een uitbarsting te de-escaleren. In het geven van je aandacht aan je puber, luister eerst voordat je spreekt. Wanneer je spreekt, spreek zacht en met een vlakke toon.

Empathie

Wanneer een puber ongemakkelijk is, verwacht dat hij enkele irrationele opmerkingen zal maken. Stel open vragen die tonen dat je probeert te begrijpen hoe hij zich voelt. Als je puber bijvoorbeeld boos is omdat hij de thuiskomsttijd die je hebt opgelegd niet leuk vindt, vraag hem wat hij zou willen doen als hij later uit mocht blijven. Zodra je puber kalmer wordt, kun je onderhandelen over voorwaarden die hem laten uitblijven. In deze zin verschilt omgaan met een puber niet van omgaan met iemand anders. Niemand wint echt in een ruzie, maar iedereen kan winnen als jullie allebei kalm kunnen blijven en een gesprek voeren.

Let op je para- en non-verbale communicatie

Para-verbale communicatie betreft je toon en cadans. Non-verbale communicatie betreft je lichaamstaal en elke andere communicatie die niet verbaal is. Je kunt alle juiste dingen zeggen om je puber te de-escaleren, maar als je toon, het uiting op je gezicht, of de manier waarop je je armen gekruist hebt, niet ondersteunt wat je zegt, zal de boosheid van je puber stijgen. Als je merkt dat je boos wordt, neem die extra moment om jezelf te componeren en je bewust te worden van je lichaamstaal voordat je spreekt. Als je merkt dat je dat niet kunt, probeer de discussie te beëindigen door toe te geven dat je boos wordt. Doe dit zonder de puber te oordelen of te beschuldigen voor je boosheid. Zeg zoiets als: "We zijn allebei nu boos. Ik wil wel over dit praten en begrijpen hoe je je voelt. Kunnen we erover praten nadat we allebei even de tijd hebben gehad om kalmer te worden?"

Previous:

Next: