Identiteitsstadium in de ontwikkeling van adolescenten

De adolescentie kan een verwardende tijd zijn. Het is een overgangsperiode waarin tieners gedwongen worden zich moeilijke, maar belangrijke vragen te stellen over wie ze zijn en waar ze heen gaan. Een van de meest invloedrijke psychiatern in het gebied van persoonlijke ontwikkeling was Erik Erikson, en in 1956 legde hij zijn acht stadia van ontwikkeling neer, een theorie die vandaag de nog steeds geldig wordt geacht.

De crisis

Tijdens dit ontwikkelingsstadium vragen adolescenten zich af: "Wie ben ik?" Om een bevredigend antwoord te krijgen, moet de adolescent een psychologische crisis het hoofd bieden. Erikson beschrijft de crisis tijdens deze levensfase als "Identiteit vs. Rolverwarding." De tiener moet een identiteit vinden, of ze zal verward raken over haar rol in de samenleving.

Identiteit

Je identiteit is hoe je jezelf ziet, en hoe je voelt dat de rest van de wereld je ziet. Tijdens het adolescentie-stadium van identiteitsontwikkeling gaat veel gedachte in je identiteit. Een adolescent probeert verschillende persona's aan, luistert naar verschillende soorten muziek en hangt uit met verschillende typen mensen. Hoe meer de adolescent ontdekt wat hij leuk vindt en wat niet, hoe dichter hij bij het aannemen van een identiteit en psychologisch rijpen komt. Maar er is nog steeds een drang om in te passen bij anderen, dus het kan verwardend zijn om uit te zoeken wie ze echt zijn, in tegenstelling tot wie ze willen worden gezien.

Rolverwarding

Omdat het zo belangrijk is voor adolescenten om in te passen en vrienden te hebben, is er veel verwarding over wie ze echt zijn. Als ze niet slagen in het ontdekken van hun ware ik, lopen ze het gevaar geïsoleerd en verward te raken. Rolverwarding is de negatieve kant van het adolescentie-stadium van identiteitsontwikkeling, en is het gevolg van het niet ontdekken van de eigen ware identiteit. Rolverwarding kan ook geïnitieerd worden door volwassenen die adolescenten dwingen tot een vroege toezegging aan een identiteit of door de identiteitsverkennning van de adolescent te beperken.

Rebellie

Tijdens deze periode van verkennning in de identiteit van de tiener, kan hij zichzelf rebellerend vinden tegen een verscheidenheid aan concepten of leefstijlen terwijl hij identiteiten aanprobeert en verwerpt. Het is ook een belangrijk moment voor de adolescent om overtuigingen af te schudden die hem niet meer dienen. De adolescent kan nieuwe politieke overtuigingen, zelfuitdrukkingstechnieken of carrièreideeën aannemen. Vaak hebben deze nieuwe levenshoudingen een inherent tegengestelde kant (politiek of ethisch) en zullen ze de tiener dwingen te rebelleren tegen het tegengestelde idee om zijn eigen standpunt verder te versterken.

De moratorium

Erikson geloofde dat tijdens dit proces van een nieuwe identiteit vinden, veel tieners, vooral die in middelbare of hogere klassen leven, zich kunnen permitteren om zich terug te trekken van normale verantwoordelijkheden. Deze "moratorium," zoals Erikson het noemde, is een tijd waarin adolescenten meer aandacht kunnen besteden aan wie ze zijn als persoon, en minder aan wat ze doen om geld te verdienen of academische doelen te bereiken.

Overgang naar jonge volwassenheid

Als de adolescent met succes een identiteit heeft gevestigd, of ten minste comfortabel is met wie hij is als persoon, kan hij beginnen over te gaan naar jonge volwassenheid op de geschikte leeftijd (meestal rond de 17 of 18 jaar). Als de crisis van "Identiteit vs. Rolverwarding" echter niet is aangepakt en de adolescent haar identiteit niet vond, geloofde Erikson dat ze deze rolverwarding mee zou nemen in de jonge volwassenheid en mogelijk zelfs voor de rest van haar leven.