De ouder-baby binding: Wat als het niet direct lukt?

Je nam van nature aan dat je hoofd over hielen verliefd zou raken op je baby het moment dat je in haar ogen keek. Maar voor veel nieuwe ouders komt die diepe gevoel van verbinding langzamer – een voeding, knuffel, bad of luierverandering tegelijk.

De band die je met je kind vormt, is onvermijdelijk. Maar het kan even duren voordat hij echt vastzit, vooral als je een moeilijke bevalling hebt meegemaakt, je pasgeborene gezondheidsproblemen heeft of je je gewoon overweldigd en uitgeput voelt. In sommige gevallen kan moeite met binden ook voortkomen uit postpartale depressie.

Deze ontkoppeling zal niet voor altijd duren. Hier is een blik op waarom sommige moeders moeite hebben met binden met hun pasgeborenen, de simpele dingen die je kunt doen om je dichter bij je baby te voelen en wanneer het tijd kan zijn om hulp te zoeken.

Wat is de ouder-baby binding?

De ouder-baby binding is een diepe hechting of verbinding tussen een moeder of vader en een nieuwe baby. Elke twee mensen kunnen binden, maar die tussen een ouder en een kind is bijzonder – en er is geen andere relatie zoals die. Binden is wat je drijft om ervoor te zorgen dat de behoeften van je kind altijd vervuld worden, en wat je baby laat weten dat je er altijd voor haar zult zijn.

Binden begint het moment dat je reageert op de (vele) huilbuien van je baby. Met elke beantwoelde oproep om melk, een luierverandering of een knuffel, wordt je pasgeborene zelfverzekerder, veiliger en vertrouwt je meer.

Die band wordt alleen sterker met de tijd door meer en meer van de alledaagse ervaringen van je kind. Van het moment dat je haar helpt haar eerste stappen te zetten ( en veilig loslaat!) tot wanneer je haar troost na een val of een slechte dag op school, vertel je je kind: "Ik ben er altijd voor jou." En jij leert jezelf kennen over je oneindige capaciteit om dit kleine (groeiende) mensje te liefhebben.

Misschien niet verrassend, een gezonde band met jou is essentieel voor het zelfvertrouwen van je baby. Het is ook haar eerste model voor alle andere relaties die ze door het leven zal vormen. (Geen druk, hé?)

Is het normaal als je niet direct bindt met je baby?

Je pasgeborene komt in de wereld klaar om met je te binden, maar jij voelt je misschien niet per se gebonden met je baby het moment dat ze in je armen wordt gelegd. In het begin vinden sommige ouders zich hun pasgeborene meer uit verplichting dan uit diepe liefde helpen. Tenslotte, je hebt net ontmoet!

Dat is volledig normaal en niet iets waar je je schuldig of schuldig hoeft te voelen. Het proces van binden met een pasgeborene is anders voor elke ouder en elke baby, en het komt zonder tijdslimiet.

Hoewel sommige moeders sneller binden met hun pasgeborenen dan anderen (misschien omdat ze ervaring hebben met baby's, hun bevalling makkelijker was of hun baby's meer reageren), vinden weinig dat hechting met superlijm-snelheid ontstaat. De banden die een leven lang duren, vormen zich niet overnach. Ze worden stapje voor stapgebouwd, over weken, maanden en jaren.

Waarom binden sommige ouders niet direct met hun baby's?

Er zijn veel redenen waarom sommige ouders niet direct binden met hun pasgeborenen, en allemaal zijn geldig. Enkele van de meest voorkomende zijn:

  • Je had een moeilijke bevalling. Bevallen is altijd zwaar, natuurlijk. Maar als jouw bevalling ongewone lang, pijnlijk of op een of andere manier traumatisch was, heb je misschien even tijd nodig om te herstellen voordat je klaar bent om te binden.
  • Je worstelt met postpartale depressie. De intense hormonale veranderingen die na de bevalling plaatsvinden, kunnen onverwachte emoties triggeren, inclusief symptomen van postpartale depressie of de babyblues, wat het moeilijker kan maken om je dicht bij je baby te voelen. Die gevoelens zijn nooit jouw schuld. Maar je moet met je huisarts praten als je tekenen ziet zoals huilen, irritabiliteit, aanhoudende somberheid of moeite met zorgen voor je baby. Als je angstaanjagende of indringende gedachten hebt over jezelf of je baby kwetsen, bel direct 112.
  • Je baby is op de IC. Sommige ouders vinden het moeilijker om te connecteren in medisch complexe situaties, vooral als je niet fysiek dicht bij je baby kunt zijn.
  • Je hebt meerlingen geboren. Het kan moeilijker zijn om initieel te connecteren als je aandacht verdeeld is over meerdere baby's (en je uitput bent).
  • Je hebt je baby geadopteerd. Niet zwanger zijn of bevallen kan het soms moeilijker maken om op het eerste moment te binden. Het is normaal voor adoptieouders om even meer tijd nodig te hebben om hun baby te leren kennen voordat ze zich diep gebonden voelen.

Niet direct gebonden voelen met je baby maakt je geen slechte ouder. Feitelijk, zolang de directe behoeften van je pasgeborene vervuld worden – voeden, knuffelen, luierveranderen – is ze waarschijnlijk volledig tevreden (en voelt ze misschien al gebonden met jou!).

Toch zou je dat gevoel van verbinding met je baby in de uren en dagen na de geboorte sterker moeten voelen zodra de dingen de rust ingaan. Als je je niet voelt alsof je bindt op het moment dat je je baby naar haar eerste check-up brengt, laat de kinderarts dat weten. Het is mogelijk dat je worstelt met postpartale depressie.

Hoe je binden met je baby kunt bevorderen

Goed nieuws: Veel van de alledaagse dingen die je al doet, zullen je op de lange termijn dichter bij je baby laten voelen, dus blijf ze doen! Hier is een checklist:

  • Voldoen aan de basisbehoeften van je baby. Beantwoord haar huil en probeer te ontcijferen wat ze betekenen. (Je wordt in geen tijd een pro, beloofd.) Naarmate je meer tijd besteedt aan het verzorgen van je baby, zul je die liefdesverbinding vormen – dag voor dag (en knuffel voor knuffel).
  • Geef genoeg gezicht-tot-gezicht-tijd. Hoe meer je voedt, hoe meer je je als voeder voelt. Hoewel moederschap op het begin misschien niet makkelijk lijkt, hoe meer tijd je besteedt aan knuffelen, voeden, masseren, zingen voor, goeien naar en praten met je baby – dus hoe meer tijd je gezicht-tot-gezicht doorbrengt – hoe natuurlijker het zal gaan voelen, en hoe dichter je zult worden.
  • Geef haar de play-by-play. Ze is toch praktisch 24/7 bij je, dus maak een extra inspanning om haar volledig te betrekken bij wat er gaande is. Draag haar in een draagdoek als ze groot genoeg is en vertel haar wat je doet terwijl je het doet – zoals boodschappen doen, was vouwen of gewoon in de buurt wandelen. Je kunt je dag al voor je baby vertellen vanaf de dag dat ze geboren is.
  • Zorg voor jezelf. Het kan moeilijker zijn om verbonden te voelen als je uitput bent of overweldigd. Vraag om de steun die je nodig hebt zodat je volledig aanwezig kunt zijn met je baby wanneer jullie samen zijn. Deel taken en doe diensten met je partner (het geeft hen ook kans om te binden), vraag familie of vrienden die langs komen om te helpen met klussen en plan regelmatig tijd voor iemand anders om bij de baby te zijn zodat je iets voor jezelf kunt doen – zelfs als het maar een douche of een wandeling om het blok is.

Boven alles? Geef jezelf tijd – tijd om wennen aan ouderschap (het is een grote aanpassing) en tijd om je baby te leren kennen (wie, laten we eerlijk zijn, een nieuwkomer in je leven is). Voordat je het weet, zul je ontdekken dat jij en je lieve peertje aan elkaar plakken als lijm – voor het leven.

Previous:

Next: