• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De ouder-baby-band:wat als het niet meteen gebeurt?

Je ging er natuurlijk van uit dat je halsoverkop verliefd zou worden op je baby op het moment dat je haar in de ogen keek. Maar voor veel nieuwe ouders komt dat diepe gevoel van verbondenheid langzamer - één voeding, knuffel, bad of luier per keer.

De band die je vormt met je kind is onvermijdelijk. Maar het kan even duren voordat het echt vast zit, vooral als je een moeilijke bevalling hebt meegemaakt, je pasgeborene gezondheidsproblemen heeft of je je gewoon overweldigd en uitgeput voelt. In sommige gevallen kunnen hechtingsproblemen ook voortkomen uit postpartumdepressie.

Deze ontkoppeling zal niet eeuwig duren. Hier leest u waarom sommige moeders het moeilijker hebben om een ​​band met hun pasgeboren baby te krijgen, welke eenvoudige dingen u kunt doen om dichter bij uw baby te komen en wanneer het misschien tijd is om hulp te zoeken.

Wat is de ouder-baby band?

De ouder-babyband is een diepe gehechtheid of verbinding tussen een moeder of een vader en een nieuwe baby. Twee mensen kunnen een band vormen, maar degene die ontstaat tussen een ouder en een kind is speciaal - en er is geen andere relatie zoals deze. Bonding is wat je drijft om ervoor te zorgen dat altijd aan de behoeften van je kind wordt voldaan, en wat je baby laat weten dat je er altijd voor haar zult zijn.

Bonding begint op het moment dat je reageert op het (vele) gehuil van je baby. Met elke beantwoorde roep om melk, een luierwissel of een knuffel, wordt uw pasgeboren baby zelfverzekerder, zekerder en vertrouwder met u.

Die band wordt met de tijd alleen maar sterker door steeds meer alledaagse ervaringen van uw kind. Vanaf het moment dat je haar helpt haar eerste stapjes te zetten (en veilig los te laten!) tot wanneer je haar troost na een val of een slechte schooldag, zeg je tegen je kind:"Ik ben er altijd voor je." En jij bent leer jezelf over je oneindige vermogen om van deze kleine (groeiende) persoon te houden.

Het is misschien niet verwonderlijk dat een gezonde band met jou essentieel is voor het zelfrespect van je baby. Het is ook haar eerste model voor alle andere relaties die ze tijdens haar leven zal aangaan. (Geen druk, toch?)

Is het normaal als je niet meteen een band met je baby hebt?

Je pasgeboren baby komt ter wereld, klaar om zich met jou te verbinden, maar je voelt je misschien niet per se verbonden met je baby op het moment dat ze in je armen wordt gelegd. In het begin merken sommige ouders dat ze meer uit verplichting dan uit diepe liefde reageren op de behoeften van hun pasgeborene. Je hebt elkaar tenslotte net ontmoet!

Dat is volkomen normaal en niet iets waar je je slecht of schuldig over hoeft te voelen. Het proces van binding met een pasgeborene is voor elke ouder en elke baby anders, en er zit geen tijdslimiet aan.

Hoewel sommige moeders zich sneller dan anderen hechten aan hun pasgeboren baby (misschien omdat ze al eerder ervaring met baby's hebben gehad, hun arbeid gemakkelijker was of hun baby's responsiever waren), merken maar weinigen dat de hechting zich met superlijmsnelheid vormt. De banden die een leven lang meegaan, ontstaan ​​niet van de ene op de andere dag. In plaats daarvan worden ze geleidelijk opgebouwd, over weken, maanden en jaren.

Waarom krijgen sommige ouders niet meteen een band met hun baby's?

Er zijn veel redenen waarom sommige ouders niet onmiddellijk een band met hun pasgeborenen hebben, en ze zijn allemaal volledig geldig. Enkele van de meest voorkomende zijn:

• Je had een moeilijke bevalling. Arbeid is natuurlijk altijd zwaar. Maar als je bevalling ongewoon lang of pijnlijk was of op de een of andere manier traumatisch aanvoelde, heb je misschien wat tijd nodig om te herstellen voordat je klaar bent om je te binden.
• Je hebt te maken met postpartumdepressie. De intense hormonale veranderingen die optreden na de bevalling kunnen onverwachte emoties veroorzaken, waaronder symptomen van postpartumdepressie of de babyblues, waardoor het moeilijker kan worden om dicht bij je baby te voelen. Die gevoelens zijn nooit jouw schuld. Maar u moet met uw arts praten als u tekenen opmerkt zoals huilen, prikkelbaarheid, aanhoudend verdriet of problemen met de zorg voor uw baby. Als je angstaanjagende of opdringerige gedachten hebt om jezelf of je baby iets aan te doen, bel dan meteen 911.
• Uw baby ligt op de NICU. Sommige ouders vinden het moeilijker om contact te maken te midden van medisch complexe situaties, vooral als je fysiek niet dicht bij je baby kunt zijn.
• Je bent bevallen van een veelvoud. Het kan moeilijker zijn om in eerste instantie contact te maken als je aandacht is verdeeld over meerdere baby's (en je bent meer dan uitgeput).
• Je hebt je baby geadopteerd. Als je je baby niet draagt ​​of aflevert, kan het in het begin soms moeilijker zijn om je te binden. Het is normaal dat adoptieouders wat meer tijd nodig hebben om hun baby te leren kennen voordat ze zich sterk verbonden voelen.

Als je je niet meteen verbonden voelt met je baby, ben je geen slechte ouder. Zolang aan de onmiddellijke behoeften van uw pasgeboren baby wordt voldaan - voeden, knuffelen, verschonen - is ze waarschijnlijk volkomen tevreden (en begint ze zich misschien al met u verbonden te voelen!).

Dat gezegd hebbende, zou je het gevoel van verbondenheid met je baby sterker moeten voelen in de uren en dagen nadat ze is geboren, omdat de dingen een kans krijgen om tot rust te komen. Als je niet het gevoel hebt dat je een band hebt tegen de tijd dat je je baby binnenbrengt voor haar eerste controle, laat het de kinderarts dan weten. Het is mogelijk dat u worstelt met een postpartumdepressie.

Hoe u de band met uw baby kunt bevorderen

Goed nieuws:veel van de dagelijkse dingen die je al doet, zullen je na verloop van tijd dichter bij je baby laten voelen, dus ga zo door! Hier is een checklist:

• Voldoe aan de basisbehoeften van je baby. Beantwoord haar kreten en probeer te ontcijferen wat ze betekenen. (Je wordt binnen de kortste keren een professional, beloofd.) Naarmate je meer tijd besteedt aan de zorg voor je baby, zul je merken dat die liefdesverbinding zich vormt - dag voor dag (en één knuffel).
• Neem voldoende gezichtstijd in. Hoe meer je opvoedt, hoe meer je je als een opvoeder voelt. Hoewel het in het begin misschien niet lijkt alsof het moederschap gemakkelijk gaat, hoe meer tijd je doorbrengt met knuffelen, voeden, masseren, zingen voor, koeren met en praten met je baby - d.w.z. hoe meer tijd je doorbrengt met face-to-face contact - hoe natuurlijker het zal voelen, en hoe dichterbij je komt.
• Geef haar het spel-voor-spel. Ze is sowieso praktisch 24/7 bij je, dus doe extra je best om haar volledig te betrekken bij wat er gaande is. Draag haar in een draagzak als ze groot genoeg is en vertel haar wat je doet terwijl je het doet - zoals boodschappen doen op de markt, de was opvouwen of gewoon door de buurt wandelen. U kunt beginnen met het vertellen van uw dag voor uw baby direct nadat ze is geboren.
• Zorg goed voor jezelf. Het kan moeilijker zijn om je verbonden te voelen als je ronduit uitgeput of overweldigd bent. Vraag om de ondersteuning die je nodig hebt, zodat je volledig bij je baby kunt zijn als je samen bent. Wissel taken uit en neem diensten met je partner (het geeft hen ook een kans om een ​​band op te bouwen), vraag familieleden of vrienden die langskomen om te helpen met klusjes en plan regelmatig tijd in voor iemand anders om bij de baby te zijn, zodat je iets kunt doen alleen voor jij — ook al is het maar een douche nemen of een blokje om.

Bovenal? Geef jezelf de tijd - tijd om te wennen aan het ouderschap (het is een grote aanpassing) en tijd om je baby te leren kennen (die, laten we eerlijk zijn, een nieuwkomer in je leven is). Het duurt niet lang voordat je zult merken dat jij en je lieve erwt aan elkaar vastzitten als lijm - voor het leven.