Opvoedstijlen van militaire vaders

Films, boeken en het volksgezag laten geloven dat alle militaire vaders dezelfde opvoedstijl hebben: die van een generaal. Maar Kaylee Wilson, echtgenoot van een militair, schreef in 2013 voor USMilitary.com dat militaire ouders allemaal verschillende stijlen hebben – niet alleen authoritair. Sommige zijn meer toelatend of diplomatiek. In de praktijk variëren militaire vaders net zoveel als vaders in andere beroepen.

Opvoeding delen

Omdat militaire vaders veel tijd van huis zijn, moeten ze (volgens Wilson) strategieën ontwikkelen met hun partner om opvoeding consistent te houden. Als ouders akkoord gaan over regels en basisstijl, ervaren kinderen een consistent thuisleven, ook al is vader gedeputeerd. Tijdens deployments gebruiken ze innovatieve manieren om contact te houden: videochatten, telefoontjes, brieven, of een bedtime story opnemen voor de kannetje.

Mate van betrokkenheid

Een 2011-studie van Elaine Willerton e.a. (Purdue University, *Journal of Family Psychology*) vond dat veel militaire vaders hun verantwoordelijkheid zien in termen van sterfelijkheid. Ze willen belangrijke waarden overbrengen en daar zo snel en zo goed mogelijk voorbeeld voor zijn, voor het geval ze hun leven geven terwijl de kinderen opgroeien. Veel militairen gingen diep in zelfreflectie over hun rol: het voorbeeld van hun eigen vader nabootsen of juist afwijzen. Velen maakten zich zorgen over onvoldoende betrokkenheid door deployment.

Discipline vermijden

Tegen de verwachting in (authoritair militair) ontdekte Willerton's studie dat veel militaire vaders thuis juist discipline *vermijden* uit schuldgevoelens over afwezigheid of gevoel van loslating van de gezinsroutine. Een vader: "Ik voel me niet bevoegd om vanaf afstand te disciplineren, want ik wil dat mijn zeldzame contact niet negatief is." Vanwege deze onzekerheden over lange afwezigheid laten velen discipline over aan de thuisblijvende ouder en nemen ze een secundaire rol. Sommigen vrezen onbetrouwbaar over te komen omdat ze hun schema niet controleren en weinig beloftes over tijd samen kunnen maken.

Psychologische aanwezigheid

Willerton e.a. noemen de emotionele en mentale bezigheid met hun kinderen "psychologische aanwezigheid", omdat de bestudeerde vaders psychologisch betrokken bleven tijdens deployment. Ze besteedden "aanzienlijke cognitieve energie" aan: kinderen verzekeren dat ze aan ze dachten, vooraf zorgenpakketjes/ cadeaus/ feestdagen plannen rond deployment, gedrag monitoren op afstand. Ook bij herintegratie na thuiskomst: veel psychologische energie om op de beste manier weer deel te worden van het gezin. Conclusie: opvoedstijlen van militaire vaders zijn gevarieerd en complex, en passen zelden in het stereotype.

Previous:

Next: