• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Is "Zacht Ouderschap" echt zo zacht?

In het domein van opvoedingsstijlen wordt kindergehoorzaamheid vereerd als de gouden standaard van correct en gezond gedrag. Welke opvoedingsstijl behaalt dit resultaat? Als je de opkomende generatie ouders vraagt, zullen de meesten zacht ouderschap als de beste optie aanhalen.

Het duurt niet lang om ouderverhalen te vinden die een jonge moeder beschrijven die worstelt om hun kinderen te laten gehoorzamen. Meeste ouders kunnen zich verplaatsen in de voor-school smeekbedes om een jas aan te trekken, je ontbijt op te eten, en in de auto te stappen met beide schoenen aan.

Echter, de diepten van kindergehoorzaamheid gaan verder dan simpele alledaagse gewoontes zoals deze.

De opkomende theorie van zacht ouderschap belooft gehoorzaamheid en meer. Naarmate de populariteit stijgt, trekken zacht ouderschap's filosofieën van discipline, grenzen en respect duidelijke lijnen in het zand voor ouders en kinderen. Toch worstelen aspirant-zachte ouders met twee centrale vragen: Wie heeft het gezag? En wanneer dat gezag in twijfel getrokken wordt, wie zal de eerste zijn om de niet zo imaginaire lijnen in het zand over te stappen?

Wat is Zacht Ouderschap?

Zacht ouderschap is een opvoedingsstijl gericht op hoe het beste grenzen, discipline, communicatie en empathie met je kinderen aan te pakken. In de kern richt deze opvoedingsbenadering zich op het erkennen van de gevoelens en emoties van een kind om de motivaties achter hun gedrag te ontdekken.

Waar de meeste opvoedingsstrategieën slecht gedrag aanpakken door correctie en straf, vermijdt zacht ouderschap deze maatregelen geheel. Vasthoudend aan sterke grenzen, biedt de zachte ouder het kind keuzes in plaats van opdrachten.

Het centrale doel van zacht ouderschap is dat ouders de kwaliteiten selecteren die ze in hun kinderen willen zien. Vervolgens moeten de ouders deze karaktereigenschappen modeleren terwijl ze door elke leeftijd en elk stadium gaan.

Zacht ouderschap dringt ouders aan om de psychologische en ontwikkelingsbeperkingen binnen het kannetjestadium of de tienerjaren te accepteren. In plaats van te engageren in negatieve emoties, moet de zachte ouder kalm blijven, vriendelijk spreken, en de acties van hun kind hun gang laten gaan.

Natuurlijk zijn er enkele voorbehouden bij de zacht ouderschap benadering. Nooddiscipline is een noodzaak. Net als het direct aanpakken van schadelijk gedrag en uitbarstingen. Toch betreft zacht ouderschap's voorkeursreactie opvolgingsgesprekken over hoe krachtige emoties in de toekomst beter te reguleren.

Als je begint te voelen alsof het waarschijnlijker is culturele utopia te bereiken dan effectief zacht ouderschap, ben je niet de enige. Sommige van zacht ouderschap's luidste critici beschrijven de strategieën van de opvoedingsstijl als "hoogtijvliegend, verwennend, en verwende eitjes."

Maar het is onmiskenbaar. De recente overschot van ouders die zoeken naar effectieve opvoedingsstrategieën heeft veel gezinnen naar zacht ouderschap gedreven ten gunste van traditionele methoden.

Zacht Ouderschap en Persoonlijkheden

Bij het overwegen van verschillende opvoedingsstijlen, is het nodig om na te denken over je eigen persoonlijkheid als ouder. Gelicentieerde counselor, Ph.D., en Focus on the Family's Vice President of Parenting, Danny Huerta biedt het volgende advies.

"Zacht ouderschap heeft een zekere waarde bij bepaalde persoonlijkheden, maar niet bij andere." Het is ook de moeite waard om de persoonlijkheid van je kind te overwegen en hoe ze reageren op gezag. Huerta gaat verder: "Gevoelige en overgevoelige kinderen kunnen responsief zijn op [zacht ouderschap] terwijl meer dominante persoonlijkheden zullen worstelen met deze opvoedingsbenadering."

Terwijl je doorleest, overweeg hoe jouw persoonlijkheid zich verhoudt tot of verschilt van de karaktereigenschappen van je kind.

Zacht Ouderschap en Autoritatief Ouderschap

Gecoörd door ouderingsexpert Sarah Ockwell-Smith in haar boek, The Gentle Parenting Book, werd zacht ouderschap initieel toegepast op gemeenschappelijke mijlpalen in de vroege kinderontwikkeling. Ockwell-Smith beschrijft de toepassing van zacht ouderschap op potten training en kinderen te bed gaan leggen. De opvoedingsmethode evolueerde uiteindelijk tot een uitgebreide filosofie gericht op de positieve en gezonde reacties van een ouder op het gedrag van hun kinderen.

Zacht ouderschap signaleert een duidelijke verschuiving van "autoritatief ouderschap," (een benadering die routinematig wordt geadvocateerd door Focus on the Family). Autoritatief ouderschap ondersteunt time-outs en huisarrest, terwijl zacht ouderschap die praktijken juist afraadt. Gesprekken over straf, gevolgen en discipline bieden de scherpste scheiding tussen de twee opvoedingsstijlen.

Gemeenschappelijk met de meeste opvoedingsstrategieën, is er veel te leren van zacht ouderschap. In een recent New Yorker artikel slyly getiteld: "The Harsh Realm of Gentle Parenting," beschrijft Jessica Winter de opkomst van de opvoedingsstijl, evenals de haalbaarheid in een toenemend geïndividualiseerde cultuur.

Winter wijst op een foutieve assumptie in deze kringen. Ze schrijft: "Een van de grote thema's in zacht ouderschap discours in het algemeen, is dat kinderen niet tegenstaan voor de tegenstanding, maar dat hun uitdagende gedrag een fysiologische reactie is op stress."

Ze gaat verder met het beschrijven van een situatie waar een kannetje voorwerpen naar auto's gooit. Winter stelt dat het gedrag van het kind waarschijnlijk genuanceerder en specifieker is dan simpele stress. Hoeveel meer is dit waar voor de stemmingzwanger tiener of knorrige puber?

We zitten nog steeds met onze initiële vragen. Wie heeft het gezag in een zacht ouderschap huishouden? Zoals Winter opmerkt, creëert de voortgesette deferentie van ouder aan kinderemoties zowel realistische als hypothetische problemen voor de ouder-kind relatie. Meest opvallend van allen in de arena van discipline.

Zacht Ouderschap Discipline

Zacht ouderschap berust op de capaciteit van de ouder om duidelijke verwachtingen te communiceren. In tegenstelling tot tijgerouders, moeten ouders realistische verwachtingen voor hun kinderen stellen. Ze richten zich op wat het kind zegt en voelt in plaats van wat de ouder hoopt of wens voor hun kinderen.

Dit presenteert een dilemma met discipline. Wanneer een kind in de ogen van een ouder misdraagt, is er waarschijnlijk een gevolg als er duidelijk uiteengezette grenzen en regels zijn. Echter, zacht ouderschap vervaagt de lijnen binnen discipline door de emoties van het kind boven de regels van de ouder te heffen.

Winter gebruikt het volgende voorbeeld. Stel je een gezin voor dat werkt aan het leren van hun kannetjes hun handen bij zich te houden. Een dag vertelt mam haar jonge jong dat ze een pauze neemt van spelen om was te doen. De jonge barst in tranen en begint zijn mam te slaan.

Zacht ouderschap zou de mam vertellen dat de huishoudelijke klusjes kunnen wachten. Je kind heeft je nu nodig. Maar waar eindigt dit?

In deze momenten pleit zacht ouderschap ervoor dat de ouder een harde zin als "Niet slaan" vermijdt omdat het negatieve emoties naar het kind bevat. In plaats daarvan argumenteert zacht ouderschap dat de ouder moet kijken naar hun rol in de dingen die leiden tot het negatieve gedrag.

Je ziet waarschijnlijk de trend. Zacht ouderschap denkt ideale situaties uit met veel grotere frequentie dan zijn tegenhangers. Realistische ouders kunnen zich afvragen wie op aarde genoeg energie kan hebben voor eeuwigdurende aandacht voor de emoties en behoeften van hun kind.

Deze zijn waardige vragen en kritieken, wat leidt tot een discussie over zacht ouderschap's andere kernpijler: communicatie.

Zacht Ouderschap Communicatie

Terugkerend naar het New Yorker artikel, gaat Winter uiteindelijk over in analyse van veelvoorkomende ouderzinnen en hun rol in de zacht ouderschap benadering. Zinnen als "nu even" en "omdat ik het zeg" blijven gemeengoed in de opvoedingscultuur.

Echter, zacht ouderschap strijdt vehement tegen alle gebruik van deze zinnen.

Het bedrijf van oudersadvies werkt onder de veronderstelling dat je controle hebt in de relatie met je kinderen. Soms keert dit de balans om en geeft het het kind meer controle dan de ouder. Dit is met name waar met communicatie.

Deel van de verwarring en gevaar zit in momenten waarin experts pleiten voor het luisteren naar de emotionele uitbarstingen van je kind in plaats van direct te corrigeren of advies te bieden.

Populaire zacht ouderschap podcasts zoals "Unruffled" en "The Gentle Parenting Show" kronikelen succesverhalen van zachte ouders die betrokken zijn in gezonde gesprekken met hun kinderen. Eerlijk gezegd, het luisteren naar deze podcasts oplevert meer vragen dan antwoorden. Namelijk, wie is er echt de baas in een zacht ouderschap omgeving?

Het Vonnis

Een perfecte opvoedingsstijl bestaat simpelweg niet. Je kinderen zijn uniek in hun persoonlijkheden, temperamenten en karaktereigenschappen. Meeste opvoedingsstijlen en strategieën erkennen niet de realiteit dat onze kinderen geschapen zijn naar het beeld van God.

Er is geen hoeveelheid psychologie of theorie die Gods bedoeling en ontwerp voor de schepping, met name van kinderen, adequaat kan verklaren. Maar die realiteit krijgt je vijfjarige nog steeds niet om hun schoenen aan te trekken.

Ik vroeg verschillende christelijke ouders over hun benadering van het opvoeden van hun kinderen. Hun reacties en verhalen vormen een kaleidoscoop van ervaringen zowel gedeeld als distinct. Echter, keer op keer bleven drie ideeën naar boven drijven. Zeker, er zijn elementen van deze ideeën in zacht, autoritatief, en andere opvoedingsstijlen. Toch zijn ze fundamenteel voor een christelijk wereldbeeld.

Liefde, vergeving, en offer. Deze zijn niet gemaakt door menselijke handen. Noch is je kind. Samen met je kinderen, zijn liefde, vergeving, en offers Gods gaven ontworpen om ons over Hem en Zijn heerlijkheid te leren. Je vindt de zuiverste vorm van deze ideeën alleen binnen het christendom. Er is een reden voor dat. Er is ook een reden dat zacht ouderschap deze ideeën niet in zijn filosofieën opneemt. De focus ligt elders.

Eindgedachten

Binnen ouderschap moeten we direct confronteren met de realiteit dat onze kinderen onze verantwoordelijkheid zijn, maar tegelijkertijd afzonderlijk van ons. Als je kinderen opgroeien, zullen er meer kansen zijn voor betere ouderschap en betere gehoorzaamheid.

Zonder liefde, vergeving, en offer, is er weinig hoop dat dingen "de volgende keer beter gaan." Onze benadering van ouderschap is ook niet perfect. Toch geloven we dat het geworteld is in iets blijvends en hoopvols.

Voor meer informatie over Focus on the Family's opvoedingsstrategieën, stijlen en advies, verken onze bronnen hier en opvoedingsstijl specifieke inhoud hier.