• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe u zich van volwassen kinderen distantieert

Kinderen worden volwassen, maken het eindexamen (hopelijk), gaan studeren (hopelijk), vinden werk en huwen of blijven single. Ouders wensen hun volwassen kinderen het beste en bezoeken ze graag, maar er komt een moment dat ouders niet meer verantwoordelijk willen zijn voor hun kinderen. Als een kind in zijn midden-twintig of ouder is, zou het voldoende afgebroken moeten zijn van de ouders en hun steun, maar dat is niet altijd het geval. Het is tijd om de apron-strings door te knippen. Wanneer kinderen terugkeren naar huis heten ze „boomerang-kinderen”.

Instructies

1. Wonen niet samen. Veel volwassen kinderen verhuisen na de studie, een scheiding of baanverlies terug naar hun ouders. Dat is prima als het tijdelijk is, maar statistieken tonen dat steeds meer volwassen kinderen langdurig bij hun ouders blijven. Deze regeling kan werken als het kind zich als volwassen gedraagt en niet als kind. Helaas gaan veel volwassen kinderen terug in hun kinderlijke patronen en gedragen zich alsof ze nog tieners zijn. Ze helpen niet in huis, betalen geen huur en koken niet. Kortom, ze dragen niet bij aan het huishouden. Dat gaat de ouders uiteindelijk irriteren. Het is niet gezond voor de jongvolwassene die afhankelijk is en niet zelfredzaam, en die, al dan niet opzettelijk, volwassenheid en onafhankelijkheid uistelt. Ouders die dit stimuleren, doen hun volwassen kind geen plezier. Creëer fysieke afstand. Zeg dat ze 30 dagen hebben om een appartement te vinden. Als dat niet werkt, moet u een ander plan bedenken.

2. Knip de apron-strings, stap voor stap. U hoeft het niet allemaal tegelijk te doen, maar u moet het doen. Wees niet zo beschikbaar voor uw volwassen kinderen. Zeg: nee, ik kan dat niet omdat… en heb een geldige reden. Als het moet, bedenk dan een excuus. Het volwassen kind moet leren dat u een eigen leven hebt, net als zij, en dat u soms niet beschikbaar bent om te oppassen of hun was te doen.

3. Stop met geld geven. Als u doorgaat, leegt u uw pensioenpot. Als u het u kunt permitteren en wilt, is het oké om af en toe te helpen, maar ze mogen niet verwachten dat u ze elke keer redt als ze in financiële problemen zitten.

4. Treden een stap terug en laat uw volwassen kinderen hun eigen huwelijksproblemen oplossen. Laat ze hun eigen beslissingen nemen over carrières en kinderen. Het is hun leven, niet het uwe. Als ze om advies vragen, mag u het geven, maar soms is zwijgen beter. Dan kunnen ze u niet de schuld geven als ze een fout maken.

5. Zeg dat u ze liefhebt en altijd zult liefhebben, maar dat het tijd is voor u om de dingen te doen die u jarenlang op schort heeft gezet omdat u bezig was met opvoeden en geen tijd of geld had voor uw eigen interesses. Ze zouden dat moeten begrijpen. Als ze dat niet doen, pech.