• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Epileptische aanvallen: typen, symptomen en behandeling

Epileptische aanvallen: typen, symptomen en behandeling

Een aanval of convulsie komt plotseling. Er is zelden een waarschuwing. Noch kan de persoon die een aanval krijgt zeggen: "Let op! Hier komt een aanval!" De persoon heeft geen flauw benul dat een aanval komt – tenzij hij ze al eens had. Symptomen kunnen dramatisch en eng zijn (meestal een grand mal aanval), of zo mild dat de paar seconden bewusteloosheid onopgemerkt voorbijgaan (een absence of petit mal aanval).

Anvallen in alle vormen en maten

Er zijn meer dan 20 typen aanvallen, onderscheiden door waar de elektrische signalering in de hersenen misgaat en hoe ver de "hersenstorm" zich uitstrekt. Als de misfiring plaatsvindt in het gebied dat de beweging van een bepaalde ledemaat regelt, zal alleen die ledemaat spastisch trillen. Als het in het visuele of auditieve cortex gebeurt, kan een persoon hallucinaties ervaren. En als het in het limbische systeem gebeurt, het emotionele gebied, kan een persoon hysterisch en angstig worden. Deze enkelvoudig symptomatische aanvallen heten "partiële" of "focale" aanvallen.

Meestal weten mensen dat ze aanvallen hebben; het is een aandoening waar velen al vanaf de geboorte mee leven. Die mensen dragen meestal Medic Alert-armbanden of kettingetjes om anderen op de hoogte te stellen, en dragen geschikte anti-epileptische medicatie (zoals Klonopin of Dilantin). Ze weten wat ze moeten doen en wat ze mogen verwachten. Er is geen noodzaak om hen naar de spoedeisende hulp te brengen bij een aanval.

Symptomen van een grand mal of partiële aanval kunnen zijn:

• Plotselinge bewusteloosheid met val naar de grond
• Stijf lijf, gevolgd oncontroleerbare spasma's, trillingen of trillingen
• Ogen gerold naar boven
• Gezicht en lippen worden blauw
• Schuimend aan de mond of speekselvloed
• Verlies van blaas- of darmcontrole
• Tong bijten
• Tijdelijke ademstilstand

Een aanval kan tot 90 seconden duren.

Waarom aanvallen?

Eerste hulp

Epilessie is een zenuwstelselstoornis die begint met een plotselinge burst van abnormale elektrische activiteit in de hersenbanen. Deze misfiring veroorzaakt een "storing" in de normale hersenfunctie, die uiterlijk wordt getoond als een convulsie of aanval die zich herhaald in de tijd. Het kenmerk van epilepsie is de snelheid waarmee een aanval plaatsvindt. Een knipperend licht of gebrek aan slaap kan een aanval triggern.

Er zijn veel redenen waarom mensen convulsies of aanvallen hebben. Epilepsie is de meest voorkomende, maar er zijn andere oorzaken:

• Hoge koorts
• Hoofdletsels
• Alcoholontwenningsverschijnselen
• Drugsgebruik of onttrekking
• Hersentumoren
• Vergiftiging
• Elektrische schok
• Hyperventilatie
• Schok (omdat onvoldoende zuurstof de hersenen bereikt)
• Hypotensie (zeer lage bloeddruk)
• Hypoxie (afname van zuurstof in de arteriëren)
• Hypoglycemie (lage bloedsuiker), vooral bij diabetici

De gevaren van aanvallen

Zoals aangegeven, zijn aanvallen an zich niet gevaarlijk, behalve wanneer ze voor het eerst optreden bij een anders gezond individu. Maar vanwege de mogelijkheid dat een onderliggende medische toestand de convulsie veroorzaakt, is het belangrijk om de persoon zo snel mogelijk naar de spoedeisende hulp te brengen nadat de aanval is voorbij.

Het andere gevaar is puur omgevingsgerelateerd. Een persoon kan een aanval krijgen en op een harde vloer vallen, met hoofdbeschadiging. Een persoon kan een aanval krijgen tijdens zwemmen, en verdrinkingsgevaar lopen. Een persoon kan een convulsie krijgen tijdens rijden, met ernstige gevolgen. En als een aanval langer dan vijf minuten duurt, is er altijd de mogelijkheid van hart-, nier- of hersenschade.

Vanwege deze potentiële gevaren moeten mensen elkaars medische geschiedenis kennen, zeker op zakelijke of recreatieve reizen. Medicijnopslag moet bekend zijn, en iedereen moet weten wat te doen bij eerste hulp als iemand in de groep een aanval krijgt.

Wachten tot de aanval voorbijgaat: de "NIETS" van eerste hulp

Er is heel weinig wat u kunt doen tijdens een aanval, behalve meubels uit de gevarenzone verplaatsen. U kunt de kleding van het slachtoffer losmaken en proberen hem zacht op de grond te laten zakken als hij begint te vallen.

Er zijn echter veel dingen die u NIET moet doen tijdens een aanval. Deze "niet-doen" zijn cruciaal.

DOE NIET…

• Probeer de persoon met de aanval te weerhouden. U kunt spieren laten scheuren of botten breken.
• Iets tussen de tanden van de persoon duwen. Dit kan gebroken tanden opleveren – of een gebroken vinger – de uwige.
• Ijskoud water over de persoon gieten in de hoop dat het hem "schudt". Niet alleen heeft het geen effect, maar het kan de persoon doen verstikken!

Na de val: behandeling na de aanval

1. Bel noodhulp. Probeer, zo mogelijk, niet van de kant van het slachtoffer te gaan (in geval van complicaties).
2. Controleer op Medic Alert-armbanden of halslabels, als de persoon geen familielid of nauwe vriend is. Het is mogelijk dat de persoon epileptisch is of een andere aandoening heeft die specifieke medische aandacht vereist. Wees klaar om het noodteam te informeren bij aankomst.
3. Controleer de ademhaling van het slachtoffer. Als hij of zij nog niet ademt, of met moeite ademt, voer mond-tot-mond resuscitatie uit.
4. Als de persoon uit de aanval komt, schrik hem of haar niet. Wees niet in paniek en stel geen vragen. Laat hem of haar rusten. Na een aanval kan een persoon verward, heel slaperig, of zelfs strijdlustig en gewelddadig zijn. Wees niet gealarmeerd. Het is een normaal deel van "uitkomen" uit een aanval.
5. Draai het hoofd (of het hele lichaam) van de persoon naar de kant om verstikking te voorkomen als hij of zij moet overgeven.
6. Observeer of er brandwonden zijn rond de mond van het slachtoffer. Als er zijn, is het mogelijk dat de convulsies door vergiftiging veroorzaakt zijn.
7. De persoon die de aanval had, kan in een diepe slaap vallen. Hij of zij kan flink snurken. Dat is heel gewoon en geen reden voor alarm.

Au!

Als een kind begint met convulsies tijdens kinderziektes als mazelen of bof, kan dat duiden op ernstige zenuwstelselproblemen. Bel direct uw kinderarts.

Anvallen bij kinderen

Hoewel aanvallen bij kinderen het meest angstaanjagend zijn, zijn ze, ook, na afloop van de convulsies redelijk onschadelijk. In de kindertijd kunnen de eerste tekenen van epilepsie verschijnen. Verder kunnen hoge koorts of ernstige maag-darmklachten convulsies veroorzaken. Aanvallen kunnen ook een permanent of tijdelijk nageffect zijn van reumatische koorts.

Toch is het belangrijk om direct medische hulp te zoeken als dit de eerste aanval is die u ziet. Het kan een symptoom zijn van iets ernstigs, en medicatie kan nodig zijn.

Als een kind een aanval heeft, volgt u dezelfde eerste hulpprocedures als met een volwassene – met één uitzondering. Als de aanval het resultaat is van hoge koorts, volg dan deze eerste hulpstappen in plaats van de eerdere:

1. Geef uw kind baby-ibuprofen of paracetamol na afloop van de aanval. (Vermijd aspirine vanwege het risico op het syndroom van Reye.)
2. Wast hem of haar af met lauwwarm water. (Warm water is meer kalmerend dan koud.)
3. Plaats uw kind NOOIT in de bad. Als uw kind nog een aanval krijgt, kan hij of zij verdrinken!

Deze drie maatregelen moeten de temperatuur van uw kind verlagen zonder gevaarlijke bijwerkingen. Door de temperatuur te verlagen, verkleint u de kans op een nieuwe aanval.