• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Voedseladditieven: wat u moet weten

Voedseladditieven: wat u moet weten

Pyridoxinehydrochloride. Nicotinamide. Thiamine-mononitraat. Natriumascorbate. De onbegrijpelijke termen op ingrediëntenlijsten van voedseletiketten klinken verdacht, alsof het chemische additieven zijn die u liever niet wilt, laat staan aan uw kind voedt. Maar wacht even. Pyridoxinehydrochloride, nicotinamide, thiamine-mononitraat en natriumascorbate zijn geen giftige voedseladditieven, maar nuttige. Het zijn vitamines die u waarschijnlijk in het ontbijtgraan van uw kind vindt. Gelukkig zijn niet alle bijna drieduizend door de FDA goedgekeurde additieven zo moeilijk te ontcijferen. Huishoudelijke namen zoals zout en suiker zijn veelvoorkomende toevoegingen aan voedsel.

Voedseladditieven dienen diverse doelen: voedsel vers houden, uiterlijk en smaak verbeteren, voedingswaarde verhogen, bakproducten laten rijzen, en consistente smaak en textuur waarborgen. Bijvoorbeeld: het antioxidant bèta-caroteen geeft margarine de gele kleur; alginaat, afkomstig van zeewier, behoudt de gewenste textuur in zuivelproducten; en alfa-tocoferol (een vorm van vitamine E) houdt oliën in voedsel verser. Verrijking van voedsel vervangt nutriënten die verloren gaan tijdens verwerking, zoals de B-vitamines die verdwijnen bij het malen van bloem voor wit brood. Verrijkte producten bieden nutriënten die niet in de oorspronkelijke versie zaten. Bijvoorbeeld: bijna alle melk in de VS bevat toegevoegde vitamine D. En ijzer wordt vaak aan graanproducten toegevoegd om het voedingsprofiel te verbeteren.

Hoewel de meeste additieven veilig zijn, hebben veel nadelen. Sommige, zoals sulfieten die op groente, schelpdieren en in commercieel brood worden gebruikt, kunnen allergische reacties uitlokken bij bepaalde mensen, met name astmapatiënten. Vegetariërs die dierlijke producten vermijden, moeten weten dat sommige voedselcomponenten van dierlijke oorsprong zijn. Bijvoorbeeld: cochinealextract dat als kleurstof dient, wordt gewonnen uit de eieren van de cochinealluis. Natriumnitriet wordt toegevoegd om de rode kleur van gekweekte vleeswaren te behouden, zoals bacon, ham en frikandellen. Natriumnitriet verlaagt het risico op de voedselinfectie botulisme, maar vormt in het lichaam potentiëel kankerverwekkende nitrosaminen.

Uit mijn ervaring: deze additieven vermijden

Niet alle voedseladditieven zijn geschikt voor kinderen. Hier zijn de additieven die ik mijn kinderen niet geef en waarom.

Aspartame en saccharine. Deze lage-calorie zoetstoffen zijn een zegen voor mensen met diabetes, maar eigenlijk onnodig voor de rest van ons, en voor kinderen. Als uw kind kunstmatig gezoet voedsel nodig heeft om de calorie-inname te controleren, eet hij misschien te veel. Geef kinderen het echte ding in kleinere hoeveelheden in plaats van kunstmatig gezoet voedsel.

Nitraten en nitrieten. Deze additieven zijn niet veilig. Bovendien zitten ze in gekweekte vleeswaren zoals ham, bacon en frikandellen, die weinig voedingswaarde bieden en veel natrium en vet bevatten.

Cafeïne. Een middel dat kleine kinderen tegen de lampen laat springen. U hebt dat niet nodig van suikerrijke frisdranken of fleswater, en uw kind ook niet.

Olestra of Olean. Een synthetisch vet dat geen calorieën levert omdat het onverteerd door het lichaam gaat. Daardoor neemt het nuttige carotenoïden mee die decennia later kanker en hartziektes bij uw kind zouden kunnen voorkomen. Tot nu toe zit olestra voornamelijk in snackchips, een ander voedsel zonder voedingswaarde. Als mijn kinderen chips eten, kiezen ze kleine porties van de vettere variant.