Time-outs voor waanhopige aanvallessen
Time-outs voor waanhopige aanvallessen
Time-out is al lang een veelvoorkomende vorm van discipline onder ouders met jonge en schoolgaande kinderen. Toch is er heel wat verwarring over wanneer en hoe het het meest effectief gebruikt kan worden. Deels ligt het probleem in het niet aanpassen van deze tijdelijke nuttige techniek aan de leeftijd van het kind. Straf, zoals time-out, heeft altijd het potentieel om angst te verhogen, vooral bij jongere kinderen, en het put ouders uit. Beloningen, aan de andere kant, zijn meestal prettig en creëren energie. De beloningen waar ik het over heb zijn geen goedjes; ze zijn tijd en aandacht van jou. Je gezelschap en positieve aandacht voor je kinderen is de time-in die time-out laat werken. Wat billenkloppen betreft, vergeet het. Meestal is het een ouderlijke woedeaanval. Het vernederd en doet pijn aan het kind, en leert dat fysieke intimidering de echte manier is om wat je wilt te krijgen. Time-outs Time-out werkt beter. Het laat meestal weinig wrok of grieven achter, behoudt zelfrespect, en kalmeert ouder en kind. Hier is een leeftijdsspecifieke gids voor het disciplineren van je kinderen. Voor 18 maanden werken afleiding en verwijdering nog het beste. Hier is wat je daarna kunt doen. 18 - 36 maanden Eerst, probeer hun aandacht te krijgen door het probleem te tonen met je aanraking of zachte dwang, hen laten weten dat het slachtoffer ook gevoelens heeft. Als dat onvoldoende is, draag ze naar een rustigere plek, zet ze op je schoot en beschrijf in 25 woorden of minder wat er net gebeurde en waarom ze moeten stoppen. De toon van je stem en de zachte fermheid van je aanraking brengen op deze leeftijd evenveel over als je woorden, oefen dit dus. Dit is ook een goed moment om je gezinsregels en waarden over gedrag uit te leggen. 30 - 60 maanden Eerst, maak oogcontact om te zien of je aandacht ze stopt. Herinner ze dan aan je gezinsregels. Als je geen reactie krijgt, geef je kind één waarschuwing, en slechts één. Als dit niet werkt, is het tijd voor hen om naar de time-out stoel te gaan. Deze is ideaal in een neutraal „hoekje,” zoals een hal, ingang, of trap vrij van afleiding, NIET de kamer van het kind. Haar focus moet op dit gedrag liggen. Ze mag opstaan als ze klaar is om op te ruimen wat ze gooide. Beëindig de verbanning niet door te zeggen dat ze „nu op mag staan,” want dan gaat de les over je bevredigen in plaats van nadenken over wat ze fout deed. Als ze te vroeg opstaan, zeg lichtjes: „Oeps, je maakte een foutje. Je dacht dat je klaar was, maar je was nog niet helemaal — terug gaan.” 36 - 72 maanden Gebruik een timer. Na het misgedrag, begeleid hem naar een neutraal „hoekje.” Herhaal de gezinsregel in kwestie. Houd het kort en krachtig — hoe langer de preek, hoe minder het onthouden wordt. Vertel hem dat hij denk tijd nodig heeft, en zet de timer. Een minuut per jaar is de standaard. Als dat onvoldoende is, zit rustig naast hem tot de tijd om is. Wees niet bang om time-outs aan te passen aan je behoeften. Om je kind meer controle te geven, kun je het patroon variëren door hen te laten kiezen hoeveel tijd op de timer gezet wordt. Als je kind verbaal is, maar een beetje dungehuid, zal ze scheiden en ze door wat er gebeurde laten praten waarschijnlijk beter werken dan een time-out. Discipline is geen straf Uiteindelijk werkt het beter dan al het bovenstaande om je kinderen goed te vangen: Laat ze zien en vertel ze, publiek en privé, hoeveel dat goede gedrag voor je betekent. Als je moet disciplineren, onthoud dat discipline geen straf is.
Voor de grote dingen, zoals slaan, bijten of dingen gooien:
Voor oudere kinderen die een beetje zelfbewustzijn en zelfcontrole tonen (weer voor de grote dingen, als een speelgoed opzettelijk in frustratie of woede gooien):
Voor kinderen die iets ouder zijn, die volwassener kunnen redeneren, enige tijdsgevoel hebben, en iets meer structuur nodig hebben:
Previous:Aandacht geven aan je kind
-
Brandwonden zijn lelijk, ze doen pijn en ze zijn eng. Maar ze kunnen behandeld worden met simpele eerste hulp stappen. Feit is dat ze de ene blessures zijn die voordat medische hulp aankomt behandeld moeten worden. Het feit is dat verbrande huid, ten
-
Ik herinner me duidelijk de eerste keer dat ik mijn eerste kind bij het kinderdagverblijf afzette. Ik was zo bang om hem te laten en maak me zorgen dat hij niet de TLC zou krijgen die hij thuis kreeg. Als nieuwe moeder liepen er een miljoen “w
-
Als je nadenkt over waar je naartoe gaat voor diner aan het einde van een lange week, of de soorten activiteiten die je misschien in het weekend doet – zijn het de kindvriendelijke opties die je als eerste in gedachten komen? Zelfs de blote gedachte





