• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Feiten over hersenontwikkeling die ouders zouden moeten weten

De hersenen van een baby beginnen lang voor de geboorte vorm te krijgen. Ontwikkeling van het allesbeslottende centrale zenuwstelsel begint in de vijfde week van de zwangerschap. Een pasgeboren baby heeft ongeveer 100 miljard zenuwcellen die nog de essentiële verbindingen moeten vormen die de intellectuele, sociale en emotionele samenstelling van een kind construeren, zoals uitgelegd in een document voorbereid door het Michigan Department of Community Health. Positieve buiteninvloeden zoals consistente oudernurturing en het bieden van een rijke leeromgeving kunnen de vorming of "bedrading" van de hersenen diepgaand beïnvloeden tot in de kleuterjaren.

Betekenis

Veel als een spons, is de hersenen van een pasgeboren hongerig om informatie op te slurpen. De eerste 3 levensjaren worden beschouwd als een kritieke periode omdat dat is wanneer stof het gemakkelijkst wordt geabsorbeerd en wanneer de hersenen op hun snelste tempo groeien. Hersen cellen maken verbindingen of synapsen wanneer een kind opgeroepen wordt om te denken – zelfs als het zo simpel is als beslissen of ze hongerig is of een speelgoed kiezen om mee te spelen. Meer ervaringen en gedachten leiden tot sterkere synapsen en hersengroei. Gebieden van de hersenen groeien op verschillende tijden, wat helpt verklaren waarom het misschien makkelijker is voor een 3-jarige om een tweede taal te leren dan zijn humeur te controleren.

Zeenuwontwikkeling

De zenuwcellen van de hersenen, of neuronen, ontwikkelen en winnen aan kracht naarmate je baby groeit. De hersenen volgen wat de American Academy of Pediatrics beschrijft als een "dynamische dans" tussen natuur en voeding, of DNA en levenservaring, die het structurele ontwerp van de ontwikkelende hersenen vormt. Sommige hersenvorderingen vinden plaats zonder enige buitenhulp of aanmoediging. Bijvoorbeeld, de hersenen signaleren automatisch een kind om haar mond te bewegen wanneer ze leert spreken, legt Jandy Jeppson uit, masterstudent in ontwikkelingsstudies met een bachelor in huwelijk, gezin, en menselijke ontwikkeling van Brigham Young University, schrijvend in een online stuk voor Purdue University. Maar om te spreken, moet een kind eerst gesproken worden en aan woorden blootgesteld worden. De hersenen laten dat deel van het ontwikkelingsproces aan ouders of verzorgers over.

Voorhirn

Het voorhirn is de zwaargewicht van het centrale zenuwstelsel. Als het grootste en meest gesofisticeerde gebied van de hersenen, draagt het voorhirn verantwoordelijkheid voor alle hersenfuncties behalve ongewillekeurige of autonome activiteiten van de hersenstam zoals een hartslag, leggen Clea McNeely, die een doctoraat in volksgezondheid heeft, en Jayne Blanchard, schrijvend in "The Teen Years Explained," een online brochure gepubliceerd door John Hopkins University. Het voorhirn bevat de cerebrum, die de data bevat die de persoonlijkheid, intelligentie, emoties, spraak, redenering en geheugenfuncties van een kind vormen. De cerebrum is ook verantwoordelijk voor gevoel en beweging. De linkerkant van de cerebrum wordt typisch geassocieerd met cognitieve en analytische vaardigheden zoals taal en wiskunde, terwijl de rechterkant wordt geacht verantwoordelijk te zijn voor intuïtieve en creatieve vaardigheden zoals kunst of muziek.

Gebruik het of verlies het

Specifieke hersenverbindingen worden zwak en vervagen als ze niet gebruikt worden. Bijvoorbeeld, als je kind een paar jaar gitaarlessen neemt, dan stopt om andere activiteiten te achtervolgen, zwakken de synapsen die gebruikt worden om gitaar te spelen. Als je kind later besluit gitaarlessen te hervatten en trouw oefent, zullen de verbindingen weer kracht winnen, wijst Jeppson. Hoe meer tijd verstrijkt zonder gitaar te spelen, des te moeilijker is het om de verbinding herbouwen.