• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wanneer je je kind over adoptie vertelt

Voor sommige ouders is het vertellen aan hun kind dat hij geadopteerd is een angstaanjagende, angstverwekkende klus, en dus stellen ze het uit of vermijden het. Op een gegeven moment moeten geadopteerde kinderen echter over hun oorsprong verteld worden, ideaal zelfs vóór de middellate kindertijd.

De informatie introduceren tijdens de kleuterjaren

Tijdens de kleuterjaren beginnen kinderen vragen te stellen als "Waar komen baby's vandaan?" Dat is een goed moment om informatie over hun speciale achtergrond te introduceren.

Wat moet je zeggen?

• Maak je uitleg simpel, direct en eerlijk.
• Leg uit dat hij niet van jou geboren is.
• Vertel hem dat hij geboren is van andere ouders die niet voor hem konden zorgen. Beschrijf daarna waarom jij ervoor koos om een kind te adopteren.
• Praat over hoeveel jij en je partner hem wilden, en leg kort het proces uit dat je doorliep om hem te krijgen.

Sta toe dat je kind vragen stelt

Hij wil bijvoorbeeld weten "Wat is er met mijn eerste mam en dad gebeurd? Waar zijn ze?" Je kunt een beetje van die informatie met hem delen, maar hoeft niet in te veel detail te gaan. Je reacties moeten zijn vragen beantwoorden op manieren die passen bij zijn volwassenheidsniveau.

Ideeën voor de toekomst

Op het moment van de adoptie zou je enige basisinformatie over de biologische ouders van je kind moeten hebben gekregen – van medische kwesties (bijv. een gezinsgeschiedenis van hartziektes) tot persoonlijke kenmerken. (Was de vader groot en sportief? Was de moeder artistiek?) Op een gegeven moment wil je al deze informatie aan je kind doorgeven. Een nuttige manier om alle soorten adoptievragen aan te pakken is met een "levensboek", een scrapboek met alle informatie die je over zijn verleden hebt. Dit kan heel nuttig zijn voor een kind met een ingewikkeld verleden van meerdere verhuizingen. Dit boek kan "gelezen" worden in meer detail naarmate het kind rijper wordt.

Als je kind al schoolgaand is...

Als je kind al schoolgaand is en niet verteld is dat hij geadopteerd is, moet je met hem erover praten, zo vroeg mogelijk in deze levensfase.

Adoptie mag geen geheim zijn. Elk kind heeft een eerlijke begrip van zijn oorsprong nodig. Geadopteerde kinderen die niet verteld zijn, lijken te voelen dat ze op een of andere manier anders zijn; deze nagende intuïtie kan hun zelfbeeld beïnvloeden. Hoe langer je wacht, des te moeilijker het wordt om er met je kind over te praten.

Ook kan hij het van iemand anders te weten komen – misschien door toeval de gesprekken van familieleden te horen, of door pestgedrag van buurtkinderen die van hun ouders geleerd hebben dat hij geadopteerd is.

De emoties van je kind

Als je gewacht hebt tot de middenjaren van de kindertijd om je kind te vertellen dat hij geadopteerd is, kan hij verontrust zijn, maar dat is een natuurlijke reactie. Sta toe dat hij zijn gevoelens uiting geeft. Praat over waarom hij verdrietig of boos is, en laat hem weten dat je die gevoelens erkent en begrijpt. Herinner hem dat jij en je partner hem liefhebben, dat dit zijn gezin is en altijd zal zijn.

Je eigen emoties

Vaak hebben ouders die aarzelen om hun kind over de adoptie te vertellen, zelf moeite met het accepteren dat hun zoon of dochter niet hun biologische kind is. Soms voelen ze zich beschaamd of ontoereikend omdat ze geen eigen kinderen konden krijgen, en ze vermijden het uitleggen van de adoptie aan hun kind zodat ze die kwestie niet hoeven te herbezoeken.

Soms zijn ouders terughoudend om over de adoptie te praten omdat ze proberen beschermend te zijn voor de gevoelens van hun kind, voelend dat hij gekwetst zou zijn door te ontdekken dat hij geadopteerd is. Ze kunnen ook bang zijn om door hun geadopteerde kind afgewezen te worden. Ze kunnen denken: "Wat als mijn zoon zegt: 'Ik wil niet meer met jullie wonen; ik wil gaan wonen met mijn echte mam'?" Dat is echter een ongewone reactie, en niet een die kinderen echt serieus nastreven.

Houd er rekening mee dat het belangrijk is dat het kind over zijn adoptie weet op het moment dat hij school gaat. Je eerlijke communicatie over dit belangrijke onderwerp vroegtijdig kan de relatie die je met hem hebt versterken, een sterke band van vertrouwen opbouwen. Dus als je enige aarzeling hebt over het vertellen aan je kind, probeer er doorheen te komen.

Meer vragen

Nadat je je kind hebt verteld, zal hij in de dagen, weken en jaren daarvoor meer vragen hebben over dit. Zijn vragen zijn normaal en weerspiegelen geen gebrek aan liefde voor jou. Hoe meer je kind erover met je praat, des te comfortabeler hij zich zal voelen met het idee, en des te sterker zijn relatie met jou zal worden.

Je antwoorden op deze vragen moeten direct zijn maar toch gevoelig voor het emotionele volwassenheidsniveau van je kind, en wat hij al geleerd en begrepen heeft over de adoptie. Weerleg deze vragen en zorgen niet, maar reageer ook niet overdreven. Erken het feit dat zijn gezinsituatie anders is dan die van veel of de meeste van zijn vrienden. Tegelijkertijd, vergroot het belang van zijn bijzondere omstandigheden niet, en focus er niet te veel op. De basisbehoeften van je kind zijn hetzelfde, ongeacht of hij woont met biologische of adoptieve ouders, en de meeste aspecten van zijn leven zullen hetzelfde zijn als die van zijn leeftijdgenoten.

Normale fasen die geadopteerde kinderen doorlopen

Er zijn enkele normale fasen waaraan je geadopteerde kind waarschijnlijk zal passeren:

• Tijdens de leeftijd van vijf tot zeven jaar, kan hij begrijpen dat hij "twee moeders" en "twee vaders" heeft, maar de maatschappelijke gebruiken en de volledige betekenis van adoptie zijn waarschijnlijk nog een beetje onduidelijk. Hij zal waarschijnlijk vragen stellen over waarom zijn geboortemoeder hem niet heeft gehouden. En hij kan angstaanjagende gedachten hebben als "Omdat mijn eerste moeder me verlaten heeft, misschien verlaat mijn tweede me ook."
• Wanneer je geadopteerde kind iets ouder is – tussen de zeven en negen jaar – zal hij een beter begrip ontwikkelen van wat adoptie betekent. Je kunt verwachten om specifieke vragen over zijn biologische ouders te krijgen. Op zekere manier probeert hij een nauwkeurigere "herinnering" van zijn oorspronkelijke gezin te construeren, wat natuurlijk eigenlijk slechts een fantasie is over zijn eerste moeder en vader en hoe hij geadopteerd is gekomen.
• Later in de middenjaren – tijdens leeftijden negen tot twaalf – worden alle kinderen, inclusief geadopteerden, toenemend bezorgd over hun uiterlijk en passen. Je geadopteerde kind kan meer nieuwsgierig en gevoelig worden voor verschillen in zijn eigen haarkleur of oogkleur als die afwijkt van die van jou. Hij zal ook nog geïnteresseerder worden in zijn biologische ouders, en wat zijn oorspronkelijke culturele oorsprong was. Verwacht veel meer vragen over zowel zijn biologische als adoptieve familieleden, en zijn familiestamboom.