• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Werken Tijdens De Derde Trimester Zwangerschap

Volgens mijn dokters ben ik precies 35 weken zwanger vandaag. Volgens mijn lichaam ben ik precies 55 weken zwanger.

Terwijl elke dag een nieuwe verrassing en aandoening brengt, wordt ik nog steeds verwacht op kantoor te komen en te glimlachen en te rekenen als iedereen anders. En het zuigt. In mijn hoofd dacht ik dat ik een beetje vrij zou nemen voordat ik beviel, om al mijn doktersafspraken te accommoderen maar ook om uit te rusten voordat de baby aankwam. Toen mijn dokter stelde dat ze niet zou ondertekenen voor mijn verlof tenzij een ernstigere medische conditie zich voordoelde, moest ik bijna huilen. Ik heb er nog zo lang.

Mijn zwangerschap was een keuze die ik maakte, dus hoewel ik het ongemak niet spijt, denk ik dat een beetje zeuren nog steeds gerechtvaardigd is. Het is als hoe vrienden en ik vroeger vergelijkden hoe verschrikkelijk we ons voelden de ochtend na een bijzonder leuke avond: ja, we voelden ons allemaal als de dood en wouden we af en toe onze keuzes ongedaan maken, maar meestal zijn we super blij dat we die watermeloen met wodka geïnfuseerd hebben en we zijn volwassenen dus wat dan.

Hoewel ik nog een paar weken te gaan heb, heb ik enkele copingmechanismen ontwikkeld die werken op kantoor niet zo pijnlijk maken als het zou kunnen zijn, gegeven het feit dat ik constant ben aan het natmaken en precies elke drie minuten moet eten. Ik dacht ze met het internet te delen, voor het geval er anderen zijn als ik die zich afvragen hoe ze de komende weken halen.

Hier zijn mijn voorstellen om te overleven op kantoor terwijl je in je derde trimester werkt:

Geef Je Over Aan Leggings.

Ik herinner me verhalen van andere zwangere vrouwen over hoe ze in leggings leefden tijdens hun derde trimester. Ik herinner me ook dom en oordeelend te zijn over dit, denkend dat ik professioneel zwangerschapskleding zou dragen omdat ik een professioneel ben of zo. Aan die willekeurige vrouwen op het internet: sorry dat ik ooit geoordeeld heb. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst een echte broek naar werk draag. Mijn go-to professionele jurk is nu een leuke tuniek of jurk over leggings. Ik opfraai saaie eentonige zwangerschapsjurken met sjaals of afleidende armbanden. Het werkt voor mij.

Tussendoortjes.

Alle tussendoortjes, overal, in mijn cubicle de hele tijd. Ik voelde me slecht voor de heel aardige collega die waarschijnlijk elk kraken van elke wortelstok hoort, maar hopelijk heb ik de zwangerschapskaart te spelen en realiseert ze dat dit voorbijgaat. Of draagt oortjes.

Hoee Meer Denkloos De Taak, Hoe Beter.

Ik zoek projecten die eigenlijk alleen vereisen dat ik bestaand werk nakijk, documenten ophaal, of zelfs domme getallen in mijn domme computer invoer. Alles wat nadenkende analyse van mijn kant vereist lijkt twee keer zo lang te duren als vroeger, en ik lijkt mezelf vaker te betwijfelen dan voorheen. Ik zeg niet dat ik mijn gewicht niet draag op kantoor – in feite, ik meld me vrijwilliger voor meer werk dan ooit. Maar ik probeer projecten te pakken die ik in mijn slaap kan doen want eerlijk gezegd, ik ben zo slaapgedeprimeerd in de derde trimester dat je me niet zware klussen wilt laten doen. Mijn brein is ook constant afgeleid door willekeurige pijnen of noodzakelijke toiletbezoeken om lang op iets te focussen. Deprimerend maar waar.

Dat Brengt Mij Bij Toiletpauzes.

Beoordeel je dichtstbijzijnde toiletten, en heb een reserve toilet op standby voor het geval het bezet is en je plotseling realiseert dat je je broek nat gaat maken. Dit gebeurt me tenminste een keer per dag – ik sta op van mijn computer om water te drinken of iets te mailen en realiseer me dat ik precies één minuut heb voordat ik me nat maak. Mijn zoon zit heel laag, dus misschien is mijn urgentie uniek. Ook als je het soort bent die doet alsof je geen lichamelijke functies hebt in de aanwezigheid van anderen, raad ik je aan erover heen te komen. Mensen ZULLEN opmerken hoe vaak je naar het toilet rent en een gevoel voor humor erover is het enigste wat je kunt doen (tenzij volwassenenluieren je ding zijn).

Op Een Minder Fysieke Noot, Maak Verbinding Met Je Collega's.

Een van de beste dingen over mijn huidige ongemakken is dat ik ontdekt heb dat zoveel van mijn collega's begrijpen wat ik doorheen ga. Ik heb contact kunnen maken met mensen waar ik eerder niet mee had, en het maakt werken in mijn derde trimester zoveel prettiger als ik met collega's kan grapjes maken over mijn waddel of gezwollen voeten aan de watercooler. Collega's die vroeger distant leken zijn blij om verhalen over hun eigen kinderen of nichtjes en neefjes te delen. Ik voel alsof ik mensen op mijn kantoor op een ander niveau heb leren kennen, wat alleen ons werkklimaat kan verbeteren. Let op: dit werkt misschien niet voor je als je kantoor vol zit met het soort mensen die advies willen uitdelen over hoe je je kind moet opvoeden, of hoe je het allemaal fout doet. Ik maakte me zoveel zorgen over deze reacties dat ik niet veel over mijn zwangerschap sprak, maar zodra ik een beetje open werd, was ik blij verrast dat mijn collega's normale, aardige mensen zijn die door vergelijkbare ervaringen heen zijn gegaan. Menselijkheid!

Bezit Je Afspraken.

Als je als ik bent en een miljard doktersafspraken hebt aan het einde van je zwangerschap, bezit het. Onthoud dat je een professional bent en een doktersafspraak je niet minder goed maakt in je werk. Voor mij was een van de moeilijkste dingen over mijn eerste kind verwachten leren om de aankomende verwachtingen met betrekking tot moederschap te weven met mijn eigen zelfbeeld. Ik probeer deze nieuwe aspecten van mijn leven als complementair te zien en niet concurrerend. Ja, 2-4 doktersafspraken per week halen me vaker van mijn bureau af dan ik wil. Maar door deze zorg ben ik vertrouwd in de gezondheid van mijn baby en kan ik me focussen op de taak wanneer ik op kantoor ben (tenzij ik weer naar het toilet moet rennen...). Ik denk ook dat het tonen van dit vertrouwen, zelfs als het schijn is, anderen vertelt me serieus te nemen en me niet af te schrijven als een nieuwe moeder die niet om haar baan geeft. Omdat ik mijn baan liefheb!

Ik wou dat ik meer sardonische punten had over onhandig zijn op kantoor, maar eerlijk gezegd, behalve het ongemak, variërend van mild tot extreem op elke gegeven dag, ben ik blij dat ik in mijn derde trimester werk. Zonder het kantoor zou ik thuis zitten, mijn kinderkamer proberen in te richten maar uit mijn adem raken, en in plaats van op mijn bank zitten en mijn duimen twijfelen/Googelen naar mijn symptomen om mijn angst te voeden. Dus bedankt, gemeen dokter, voor niet ondertekenen van mijn verlof ondanks mijn intense verlangen elke ochtend om me over te geven aan mijn ongemakken. Mijn loonstrook en gezond verstand danken je.

Gerelateerd: Een Zwangerschapsgarderobe Bouwen (Zonder Je Budget Te Blazen)