Ontwikkeling en stadia van diepteperceptie
Diepteperceptie verwijst naar de vaardigheid om de 3-D ruimtelijke relaties en relatieve afstanden tussen objecten en jezelf te zien en te begrijpen. De primaire waarde ervan is om hand-oogcoördinatie efficiënt te maken en veilige beweging door de ruimte te waarborgen. Kinderen worden geboren met een onvolwassen zichtstelsel dat geleidelijk ontwikkelt om betere en nauwkeurigere visuele informatie op te vangen, terwijl het brein leert te zoeken naar aanwijzingen die uit ervaring worden gewonnen.
Fysiologie
De netvlies is het gebogen tweedimensionale oppervlak aan de achterkant van het oog dat fotoreceptorcellen bevat, staven en kegels genoemd. Kegels waarnemen kleur, fijn detail en reageren snel op stimuli, zodat ze snel veranderingen in beelden kunnen registreren. Signalen reizen van de netvlies naar de visuele cortex van de hersenen, die zich ontwikkelt naarmate het leert de 2-D beelden te interpreteren en hun boodschappen te gebruiken om de 3-D wereld te reconstrueren. Kinderen worden aangetrokken door beweging en zoeken instinctief naar stimulatie die hen de aanwijzingen geeft die ze nodig hebben om diepteperceptie te ontwikkelen.
Monoculaire aanwijzingen
Monoculaire aanwijzingen zijn diegene die met één oog worden gedetecteerd. Baby's beginnen de betekenis ervan te leren voordat hun ogen samen gaan tracken. Soorten monoculaire aanwijzingen omvatten bewegingsparallax-aanwijzingen die de zuigeling leren dat terwijl hij beweegt, dichtbijliggende oppervlakken verder en sneller lijken te bewegen dan verre. (Denk aan rijden over een weg gesaaid met bomen. De dichtbij jou passeren sneller dan de bomen in de verte die langzamer lijken te bewegen.) Optische stroom, zichtbaar op 3 tot 4 weken leeftijd door te knipperen wanneer een object nadert, leert baby's dat bewegen naar een oppervlak dingen groter laat lijken en dat het omgekeerde ook waar is. Dit vertelt zuigelingen in welke richting ze bewegen.
Binoculaire aanwijzingen
Eenmaal de zuigeling stereoptisch zicht ontwikkelt, op 3 tot 4 maanden oud, leren aanwijzingen die informatie van de twee ogen vergelijken, de hersenen nieuwe manieren om de dimensionaliteit van de ruimte te waarnemen. Elke netvlies stuurt een iets ander beeld naar de hersenen, die de mate van deze binoculaire dispariteit beoordeelt om de diepte van het beeld te berekenen. Convergentie beschrijft de veranderingen in spierspanning wanneer de ogen naar binnen of buiten draaien om effectief te focussen. Deze feedback biedt waardevolle informatie over diepte wanneer objecten minder dan 6 meter verwijderd zijn.
Picturale aanwijzingen
Op 6 maanden leeftijd bouwt de hersenen kennis op van picturale aanwijzingen door observatie. Atmosferisch perspectief vertelt de hersenen bijvoorbeeld dat nevelige objecten meestal verder weg zijn dan scherpe. Lineair perspectief herinnert baby's dat lijnen (zoals spoorweggleuwen) convergeren naarmate ze in de verte verdwijnen. Occlusie vertelt baby's dat dichtbijliggende oppervlakken of objecten ver oppervlakken en verre objecten overlappen. Als de baby een hele stoel en een deel van een boekenkast ziet, leert ze dat de stoel voor de boekenkast staat. Op 7 tot 10 maanden komt de diepteperceptie van zuigelingen overeen met die van een volwassene.
-
Volgens de Canadese Vereniging voor Kindergeneeskunde is de veiligste slaapplaats voor een baby op de rug in een eigen bedje. Hier is advies over het kiezen van een veilig kinderbedje en matras voor je pasgeborene. Kies een bedje dat voldoet aan d -
Smst uw kind te veel? Dat is een vraag op het gemoed van veel ouders, vooral nu de kinderen in een nieuw schooljaar zijn begonnen. Dit jaar hanteren veel scholen nieuwe telefoonverboden om smsen in de les te voorkomen, maar het mag ouders verbazen da -
Het lijkt erop dat ongediertepost onontkoombaar in onze brievenbussen belandt, hoe hard we ook proberen het te stoppen. Zelfs als u succesvol reclamepost heeft geblokkeerd, ontvangt u nog rekeningen in beveiligde enveloppen, soms zelfs dubbel. Becky
