Thomas Brazeltons theorieën over kinderontwikkeling
In 2013 kreeg Thomas Brazelton de prestigieuze Presidential Citizens Medal uitgereikt door president Barack Obama. Meer dan 40 jaar leverde Brazelton educatie en hulpbronnen voor ouders, waaronder meer dan 20 boeken over alles van babyvoeding tot het helpen slapen 's nachts. Brazelton ontwikkelde ook de Neonatal Behavioral Assessment Scale, die een standaard klinische beoordeling voor pasgeborenen is geworden. Hoewel Brazelton ook boeken schreef over de peutertijd en vroege kinderjaren, gaat het grootste deel van zijn werk over de veranderingen die tijdens de zuigelingenperiode plaatsvinden.
Achtergrond
Thomas Brazelton is afgestudeerd aan Princeton University en Columbia University. In 1953 werd hij instructeur in de kindergeneeskunde aan Harvard Medical School en ontdekte snel dat zijn interesse in de pediatrie veel verder ging dan pathologie en ziekten tijdens de zuigelingenperiode. In 1967 begon hij zijn studies met Dr. Jerome S. Bruner, en in 1973 ontwikkelde hij de Neonatal Behavioral Assessment Scale terwijl hij als directeur fungeerde van de Harvard Medical School Child Development Unit. Brazeltons studies maakten significante vooruitgang in de kinderpsychologie en gedragsontwikkeling, met een focus on benachte kinderen.
De Brazelton-schaal
Brazelton is misschien wel het meest bekend als schepper van de Neonatal Behavioral Assessment Scale, ook wel de Brazelton-schaal genoemd. Deze neonatale meting helpt de gedragskwetsbaarheden en -sterktes van pasgeborenen te bepalen door 28 gedragsitems en 18 reflexbeoordelingen te testen, zoals vermeld door het Brazelton Institute. In tegenstelling tot andere neonatale beoordelingen, zoals de Apgar-score, wordt de Brazelton-schaal niet in een getal uitgedrukt, maar heeft als doel ouders een heel spectrum aan inzichten te geven over de sterktes en zwaktes van hun zuigeling.
Slaap
In het boek "Sleep: The Brazelton Way" legt Brazelton verschillende sleutelpunten uit voor het vestigen van gezonde slaappatronen tijdens de zuigelingenperiode. In plaats van de baby gewoon uren lang laten huilen of de baby in de slaap te knuffelen, biedt Brazelton een middenweg voor slaaptraining. Hij focust op het begrijpen van normale slaappatronen tijdens de zuigelingenperiode en het werken met die patronen om de baby te leren zelf in slaap te vallen. Bijvoorbeeld, hij erkent dat baby's door fasen gaan waarin ze gemakkelijk zelf in slaap vallen, gevolgd door moeilijkere fasen. Door de slaapfasen tijdens de zuigelingenperiode te beschrijven, wil Brazelton ouders voorbereiden en hen helpen het onverwachte te anticiperen. Hij noemt deze fasen "touchpoints" en beschrijft wanneer elk optreedt.
Eten
Net als zijn theorieën over slaap, zijn Brazeltons ideeën over eetpatronen tijdens de zuigelingenperiode gebaseerd op de touchpoints die plaatsvinden tijdens het eerste levensjaar van een zuigeling. Hij benadrukt het belang van borstvoeding, zowel als voedingsbasis als als sleutelelement in moeder-babybinding. Echter, hij biedt ook advies voor moeders die niet kunnen borstvoeden. Brazelton beschrijft typisch eetgedrag bij elke touchpoint en geeft ouders een idee van wat ze kunnen verwachten voor, tijdens en na de groeispurten die in het eerste jaar plaatsvinden. Nogmaals, de primaire focus ligt op het voorbereiden van ouders op de fasen en wisselingen die plaatsvinden tijdens de zuigelingenperiode en de peutertijd en kleuterschooljaren.
-
Hier bij Care.com horen we soms dat relaties tussen gezinnen en verzorgers zuur worden. Deze problemen kunnen meestal voorkomen of oplossen met open en eerlijke communicatie. Bekijk enkele van de meest voorkomende verzorger-relatieproblemen die we ho -
Tussen 30 en 36 maanden wordt je peuter een groot kind, met fysieke vaardigheden die je elke dag verbazen. Op deze leeftijd zijn kinderen altijd in beweging en houden ze van dingen als knopen en deurklinken omdraaien of op een driewieler trappen. F -
Dit interview verscheen oorspronkelijk op apolitical.co. Het wordt hier met toestemming van de uitgever gepresenteerd. Werknemers in de zorgsector zijn vaak onafhankelijk, met de geindustrie fragmenteerd. Dat maakt het voor hen moeilijk om zich te o
