Różnice między rozwojem poznawczym a nauką języka

Psycholog rozwojowy Jean Piaget ma zasługę stworzenia jednej z najbardziej znanych teorii rozwoju poznawczego. Piaget opisał rozwój poznawczy jako proces dwustronny obejmujący asymilację i akomodację wiedzy i procesów myślowych. Gdy dziecko asymiluje lub transformuje detale ze swojego otoczenia, umieszcza je w swoim istniejącym banku wiedzy. Z drugiej strony, gdy akomoduje detale środowiskowe, dostosowuje swój bank wiedzy, by pozwolić na nowe dane wejściowe. Pierwsze dwa etapy rozwoju poznawczego występują w niemowlęstwie i wczesnym dzieciństwie i obejmują przejmowanie języka.

Poznanie: wczesny rozwój mózgu

Poznanie, umysłowa zdolność do uczenia się i nabierania wiedzy, jest częścią wczesnego rozwoju mózgu. Rozwój poznawczy obejmuje wszystkie bodźce sensoryczne. Jak wyjaśniła Magister Pracy Socjalnej (MSW) Angela Aswalt w odniesieniu do teorii Piageta, niemowlęta początkowo uczą się przez zachowania instynktowe i odruchowe. Ich najwcześniejszy rozwój poznawczy składa się z dwóch głównych kamieni milowych: odkrycia, że mogą przyciągnąć uwagę do swoich potrzeb, zazwyczaj przez płacz; i zrozumienia koncepcji „trwałości przedmiotu” – nawet jeśli opiekunowie „znikną” z pola widzenia, pojawią się z powrotem, by zadbać o potrzeby niemowlęcia.

Język: późniejszy rozwój mózgu

W przeciwieństwie do poznania, niemowlęta normalnie rozwiązują język gdzieś między 12 a 18 miesiącem życia. Przejmowanie języka jest częścią późniejszego rozwoju mózgu i buduje na istniejącym poznaniu. Innymi słowy, niemowlęta zaczynają rozumieć pojęcia i rozróżniać przedmioty i zdarzenia, zanim nabędą zdolności definiowania ich odpowiednimi słowami. Gdy poznanie jest początkowo instynktowe, nauka języka zachodzi jako umiejętność nabyta, gdy niemowlęta przetwarzają to, co widzą i słyszą wokół siebie. Niemowlęta zaczynają nabierać język naśladując słowa mówione przez innych ludzi i rozumiejąc związek między słowami a przedstawianymi przedmiotami lub zdarzeniami.

Poznanie: ciągły rozwój mózgu

Gdy maluchy przechodzą przez lata wczesnego dzieciństwa, między 2. a 5. rokiem życia, poznawczy rozwój mózgu kontynuuje się. System Zdrowia Uniwersytetu Michigan (UMHS) ustalił, że kamienie milowe rozwoju poznawczego obejmują myślenie, rozumowanie i rozwiązywanie problemów. Te kamienie milowe wahają się od eksploracji, zadań takich jak układanie puzzli i dopasowywanie kształtów w okolicach 2. roku życia, do zrozumienia pojęć takich jak kolory i cyfry między 3. a 4. rokiem życia. Normalnie 5-letnie dziecko potrafi poprawnie nazwać kilka kolorów, policzyć do 10 lub więcej, zacząć rozumieć pojęcie czasu i zidentyfikować rzeczy, których używa codziennie.

Język: ciągły rozwój mózgu

Nauka języka wybucha w tych latach, gdy normalnie rozwijające się dzieci osiągają kilka kamieni milowych. Zdefiniowane przez UMHS, z poprzednim słownictwem zaledwie kilkunastu słów, dwulatkowe maluchy nabywają język roboczy do 200 słów, w tym zdania dwóch lub trzech słów. Między 3. a 4. rokiem życia dzieci formują zdania czterech lub więcej słów i rozumieją podstawowe zasady gramatyki. Do 5. roku życia dzieci często potrafią odtworzyć fragment historii, odtworzyć swoje imię i adres, i używać dłuższych zdań, w tym czas przyszły.

  • Zabawne i łatwe letnie ręczne prace dla dzieci
    Dzieci zasługują na przerwę od szkoły w miesiącach letnich, ale relaksacja może szybko zmienić się w nudę, jeśli nie znajdziesz kreatywnych sposobów na ich rozrywkę. Na szczęście jest massę ekscytujących projektów, które pomogą im zostać zajętymi prz
  • Inspirujący projekt fotograficzny dowodzi, że chłopcy też mogą być księżniczkami
    Maż rzeczy uchwyca wyobraźnię dzieci tak jak księżniczki Disneya. Od ich błyszczących sukienek po ich wielkie przygody, księżniczki wciążajara tyle rzeczy, które dzieci kochają i находят inspiracyjne. Mimo ich uniwersalnego upragnienia, wielu ludzi w
  • Wykrywanie i rozwiązywanie problemów z czytaniem
    Pomoc dziecku z ADHD w poprawie czytania wymaga systematycznej oceny umiejętności przez nauczyciela z udziałem rodziców. Wspólny wysiłek by dziecko stało się czytelnikiem. Regularne spotkania z nauczycielem – spójność podejścia i satysfakcja potrzeb