Zalety presji rówieśników w nauce toalety

„Dzisiaj poszedłem do toalety z Ericem” – opowiada czterolatek Frank swoim rodzicom podczas obiadu. „To miło, Frank” – odpowiada tata z uśmiechem w stronę żony. „Użyłeś toalety sam?” „Zrobiłem pipi w toalecie!” – dumnie mówi Frank, sięgając po kolejny kawałek chleba. „Eric też zrobił pipi. Ułożyliśmy z naszego pipi literkę X!” Rodzice Franka wymieniają uśmiech, gdy Frank śmieje się z radością ze swego wykonalstwa. Wiedzą, że radość, jaką Frank czerpie z dzielenia się umiejętnościami toaletowymi z przyjacielem, to potężny motywator.

Rozwijająca się świadomość społeczna przedszkolaków – ich miłość do obserwowania i kategoryzowania wszystkich aspektów zachowania rówieśników, od tego, co jedzą na drugie śniadanie, po to, czy noszą pieluchy czy bieliznę – napędza rosnącą chęć bycia jak przyjaciele. Ten aspekt rozwoju dziecka może działać na korzyść nauki toalety w wieku dwóch i pół lub trzech lat, gdy może zdecydować, że chce wrócić do pieluch, bo tyle dzieci w żłobku je nosi, ale staje się bardziej pozytywną siłą, gdy korzystanie z toalety staje się powszechne wśród jego kolegów z grupy.

Możesz wykorzystać tę naturalną tendycję do konformizmu, wskazując w niezawadzający, nieosądzający sposób, które z dzieci znanych Twojemu dziecku nauczyły się korzystać z nocnika. Pamiętaj, że przedszkolaki chętniej naśladują ludzi, których najbardziej lubią lub podziwiają. To czas na otwarty umysł na wiele aspektów korzystania z toalety, które zachwycają małe dzieci. Choć my nie do końca rozumiemy ekscytację dzielenia się kabiną toaletową z przyjacielem, wspólne moczowanie pomogło wielu przedszkolakom odnieść sukces i cieszyć się nauką toalety.

Twój przedszkolak z pewnością zachwyca się odkrywaniem sposobów, w jakie jest podobny do i różny od dzieci, które zna, ale to też czas, gdy silna chęć konformizmu z zachowaniem dorosłych tej samej płci objawia się. Fascynowani, jak często są, pojęciem płci, trzej- i czterolatkowie wciąż mają ograniczone zrozumienie, co stanowi „męskość” i „kobiecość”. Łatwo się mylą – zakładając, że nastolatec z kokiem to dziewczyna, albo że dziewczyna z krótkimi włosami i czapką z daszkiem to chłopiec.

Korzystanie z toalety to jeden z oczywistych sposobów na rozróżnienie płci i utwardzenie własnego poczucia tożsamości płciowej. W efekcie Twój chłopiec w wieku przedszkolnym może czuć wielką dumę z moczowania w stojącej pozycji „tak jak tata”, podczas gdy dziewczyna w tym wieku może lubić korzystać z nocnika, gdy mama maluje się obok. Znowu, najlepiej wykorzystać tę naturalną tendencję do kategoryzowania na korzyść dziecka.

Chęć korzystania z toalety „jak chłopiec” albo „jak dziewczyna” to sygnał, że Twoje dziecko bada wszystkie aspekty tego, co oznacza bycie samym sobą.

Previous:

Next: