• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Dylematy moralne dla rodziców

Rodzice mają wiele do przeliczenia; ich talerze są pełne. Standardy moralności mogą wydawać się schodzić w dół, ale rodzice są odpowiedzialni za wplantowanie wartości w dzieci. Najlepszym sposobem na to jest życie zgodne z宣扬的价值观。"Rób to, co mówię, a nie to, co ja robię" to pospolite wyrażenie, które nie ma miejsca w etycznej i moralnej edukacji dzieci. Media i inne zewnętrzne wpływy mogą utrudnić dawanie dzieciom moralnych fundamentów, ale Twój system przekonań powinien być definiującą pozycję, którą przyjmujesz, wychowując je.

Promowanie integralności

Jeśli Twoje dziecko popełni błąd moralny w ocenie, np. ukradnie sukienkę ze sklepu w galerii handlowej, czy zmusisz ją do oddania sukienki i poniesienia konsekwencji – wiedząc, że sklep może ją aresztować – czy pozwolisz jej zostawić sukienkę i zastosujesz własną karę? Ucząc dzieci rozróżniania dobra od zła, stawiasz ich w znacznie silniejszej pozycji, by robili dobrą rzecz, gdy okazje powstają. Hipotetyczne sytuacje to dobre narzędzia nauczania. Możesz zapytać: "Gdybyś wyszła ze sklepu i zorientowała się, że nie zostałaś obciążona za przedmiot, co zrobisz?" Podaj opcje a, b, c i omów wybory dziecka.

Modelowanie moralności

Rodzice nie mogą pozwolić sobie na praktykowanie niezasadniczego zachowania wokół dzieci. By wychować moralnie odpowiedzialne dzieci, rodzice muszą zachowywać się etycznie, by uczyć lekcje życiowe, które ugruntują ich dzieci na resztę życia. Może kolega z pracy powiedział Ci, jak łatwo jest kraść towar w sklepie z sukienkami, w którym pracujesz, i że robi to regularnie. Chce Ci pokazać, jak to łatwe. Musisz zdecydować, czy zgłosisz ją do menedżera, czy zachowasz ciszę? Możesz angażować dzieci w hipotetyczną dyskusję na ten temat, uwzględniać ich wkład i dyskutować o moralności tego.

Wplantowywanie dobrego charakteru

Gdy dzieci stają się nastolatkami, zazwyczaj przenoszą lojalność na rówieśników i z dala od rodziców. Znoszenie problemów i wyzwań ich przyjaciół może być dużym bременем. Załóżmy, Twój nastolatek był zaangażowany z przyjacielem, który używał niebezpiecznych narkotyków; chce go chronić, ale wie, że przyjaciel potrzebuje pomocy. Twój nastolatek musi zdecydować, czy ujawni tajemnicę przyjaciela dla jego dobra, czy zmilczy z lojalności. Pomaganie nastolatkowi zrozumieć, co powinien robić w takich sytuacjach, może być trudne. Wychowanie dziecka dobrego charakteru, oczywiście, zaczyna się we wczesnym dzieciństwie. W dyskusjach hipotetycznych, wpływaj na dziecko, by w takich przypadkach zachęcało przyjaciela do szukania pomocy, realizując, że nie może ponieść takiego bremienia.

Zostawanie zaangażowanym

Jeden ze sposobów na odnoszenie się do dzieci w sensowny sposób to dzielenie się doświadczeniami, które miałeś w ich wieku, jeśli są odpowiednie. Daj im znać, że popełniałeś błędy i że rozumiesz presje, które mogą czuć, by dostosować się do społecznych pojęć dobra i zła. Jeśli uważasz, że adaptacja pewnych konwencji społecznych jest szkodliwa dla ich fizycznego lub emocjonalnego dobrostanu, to Twoim obowiązkiem jest to wskazać i zaoferować alternatywy, z którymi obaj jesteście komfortowi. Może sprawdziłeś telefon córki i znalazłeś uwodzicze zdjęcia. Zmagasz się z decyzją o konfrontacji i ujawnieniu, że inwigilowałaś jej prywatność, albo milczenia i nadziei, że to przejściowa faza. Bądź uczciwy z dziećmi, a możesz zostać nagrodzony mniejszym stresem i turbulencją.