Strategie pomagające dzieciom nauczyć się pisać drukiem
Choć dorośli używają klawiatury, nauka pisania ręką to nadal istotna część wczesnej edukacji. Jeśli dziecko ma nieczytelny poświat, nie wie, jak trzymać ołówek, lub zmaga się z literami imienia – możesz pomóc, by opanowało pisanie drukiem domowymi zabawami.
Eksploracja narzędzi do pisania
Zanim dziecko zacznie pisać, musi eksplorować sposoby zostawiania śladów, eksperymentując z narzędziami. Zero to Three: dzieci przechodzą 4 stadia przed 5. r.ż.: losowe kraksanie, kontrolowane kraksanie, linie i wzory, rysunki obiektów i ludzi. Po opanowaniu – próba pisania. Kredki, markery, ołówki, pisaki pomagają przejść stadia i przygotować do pisania.
Pisanie imienia
Zero to Three: dzieci zaczynają od liter najbardziej im znanych – tych z imienia. Ćwiczenie tych liter ułatwia zapamiętanie kresek. Zamiast zmuszać do powtarzania imienia (znudzi to), dodaj lekcję pisania przy każdym rysunku/przy pracy plastycznej. Niech „podpisze” dzieło imieniem. Jeśli nie lubi rysować – niech napisze imię na kopercie, do samej siebie, lub na liście zakupów.
Modelowanie
PBS Parents: dorośli powinni modelować własne umiejętności pisania. Nie musisz siadać i każeć dziecku patrzeć, jak piszesz słowo po słowie. Wykorzystaj każdą okazję w codzienności: piszesz listę zakupów – niech dziecko obserwuje. Mów nazwy liter pisząc – to łączy dźwięk z obrazem litery.
Przeliczanie (tracing)
Jeśli dziecko zmaga się z pisaniem samodzielnym – proste przeliczanie. Napisz prosty tekst (imię, „kot”, „pies”) ołówkiem. Daj ciemniejszy ołówek lub marker do prześledzenia. Kontynuuj, dopóki nie opanuje kresek i łuków. Im więcej ćwiczeń przeliczania Twoich liter, tym pewniej będzie pisać samo.
Previous:Cechy małych chłopców
-
Nie ma znaczenia, jakiego jest wiek dziecko, wszystkie wydają się mieć jedną cechę wspólną – nieskończone ilości energii. Mają ich znacznie więcej niż Ty, więc co robisz, gdy czujesz, że dom pęka w szwach? Budujesz trasę przeszkód, oczywiście. Istnie
-
Może niesprawiedliwie mówić, że mój poród nie poszedł „według planu”, bo poza kartką z nazwiskiem pediatry i numerem pagerem męża – nie miałam planu. Nie widziałam narodzin dziecka jako tego klișowego „najlepszego momentu życia”, na jaki tyle innych
-
Aby zrozumieć niuanse opieki i jak poruszać się po tym niepewnym terenie, miałam okazję porozmawiać z Jody Gastfriend, wiceprezes ds. Opieki Senioralnej w Care.com, o jej nowej książce My Parents Keeper: The Guilt, Grief, Guesswork, and Unexpected Gi





