Kiedy przenieść niemowlę do własnego pokoju?

Decyzja o przeniesieniu niemowlęcia do własnego pokoju jest bardzo osobista. Często lekarze i pielęgniarki zalecają konkretne wieki, ale prawda jest taka, że każda rodzina i każde dziecko jest inne. Choć rodzice mogą czytać konkretne zalecenia, powinni traktować je jako wytyczne przy decydowaniu o swoich dzieciach.

Gdzie Twoje dziecko teraz śpi?

Jeśli niemowlę nie śpi w swoim pokoju, prawdopodobnie śpi w łóżeczku lub kojcu obok Twojego łóżka albo współśpi w Twoim łóżku. Łatwiej przenieść dziecko, które już śpi w swoim kojcu. Współśpiące rodziny powinny rozważyć najpierw przejście na osobne łóżeczko, a potem do osobnego pokoju.

Czy Ty jesteś gotowy na przemieszczenie?

Wielu rodziców czuje się komfortowo, śpiąc z dziećmi przez parę lat; inni nie mogą się doczekać, by odzyskać normalny sen i życie seksualne. Nie przenieś dziecka do osobnego pokoju tylko dlatego, że lekarz to zaleca. Weź pod uwagę własne potrzeby: czy karmisz piersią w łóżku? Jak trudno prowadzić normalne życie dorosłego z dzieckiem w pokoju? Czy będziesz się martwić, gdy dziecko będzie w innym pokoju?

Czy Twoje dziecko jest gotowe?

Podobnie, nie każde dziecko jest gotowe na przesiadkę. Mało znany fakt: ZSNS (zespół nagłej śmierci niemowląt) rzadziej występuje u dzieci śpiących w pokoju rodziców. Jeśli martwisz się ZSNS, trzymaj dziecko przy sobie do 5–6. miesiąca życia.

Dzieci mają też różne temperamenty. Możesz mieć "Panią Niezależną", której nie przeszkadza Twoja nieobecność, albo "Pana Mamy", który płacze, gdy znikniesz z pola widzenia. Dzieci bardziej zależne będą potrzebować więcej czasu na gotowość do przesiadki i dłużej się do niej przyzwyczajają.

Wykonanie przejścia

Sukcesowne przejście dla większości dzieci jest powolne. Jedna metoda: przesuwaj łóżeczko – najpierw do drzwi na noc lub dwie, potem do korytarza tuż przy drzwiach, potem do pokoju dziecka. Oporne dziecko w ostatnim etapie może uspokoić się, jeśli mama lub tata zostanie w jego pokoju, aż zasypie, przez kilka nocy. Dobry rytuał przed snem też ułatwi przejście. Jeśli dziecko nadal opowiada opór, lepiej najpierw przyzwyczaić je do drzemek w swoim pokoju, zanim nastąpi zmiana nocna.

Zwróć uwagę na termin. Łatwiej to zrobić, jeśli nie musisz iść do pracy następnego dnia – zaplanuj na urlop. Aktywny dzień z dzieckiem też pomoże, bo będzie zbyt senne, by się za bardzo opierać tej nocy.

Po przejściu

Nawet jeśli pomyślnie przeniosłeś dziecko do własnego pokoju, bądź gotowy na nieuniknione koszmary, strach burz i tęsknotę. Większość dzieci w pewnym momencie wraca do łóżka rodziców. Jeśli jesteś na to gotowy, ale nie chcesz, by stało się nawykiem, pozwól dziecku zostać 15–30 minut, potem zabierz je z powrotem do jego pokoju i powtórz normalny rytuał. W końcu wyrośnie z tego i będzie spać całą noc.