• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Zes stadia van kinderontwikkeling

Psychologen gebruiken stadia van kinderontwikkeling om benchmarks te creëren voor groei en volwassenheid. Verscheidene duidelijke theorieën van ontwikkeling zijn ontstaan, maar een van de meer omvattende theorieën van ontwikkeling werd gecreëerd door Lawrence Kohlberg. Kohlberg baseerde zijn concept van morele kinderontwikkeling op Jean Piagets vier stadia van cognitieve ontwikkeling. Kohlberg gebruikte Piagets breekdoor cognitieve ontwikkelingstheorie om een meer omvattende notions van cognitieve kinderontwikkeling te creëren die zes stadia omvat in plaats van Piagets initiële vier.

Gehoorzaamheid en Straf

De eerste twee stadia van ontwikkeling treden op in de eerste twee levensjaren van een kind. In het eerste stadium begint het kind te begrijpen dat er regels zijn vastgesteld door machtigere mensen (volwassenen) die gevolgd moeten worden of er een straf volgt. Het kind heeft nog geen gevoel voor moreel goed en fout ontwikkeld. In plaats daarvan wordt "fout" gedefinieerd als het vermijden van negatieve gevolgen omdat ze ongewenst zijn.

Individualisme

Op stadium twee begint het kind te beseffen dat elk individu beslissingen neemt om zijn eigen belangen te dienen. Het kind realiseert zich dat niet iedereen op dezelfde manier denkt over goede en slechte keuzes. Het kind begint ook het idee van straf te herbeoordelen. In stadium één betekende straf dat een actie fout was. In stadium twee realiseert het kind zich dat straf meer een risico is dan een definitieve uitspraak over de moraal van een actie. In dit stadium zien kinderen zich niet als deel van een groep of samenleving. Piagets theorie verwies naar dit geloof als egocentrisme.

Interpersoonlijke Relaties

In het derde stadium beginnen kinderen een gevoel te ontwikkelen van goede daden die wenselijk zijn in en van zichzelf in plaats van puur wenselijk om straf te vermijden. Kinderen beginnen empathie en compassie voor anderen te ontwikkelen, en beslissingen omvatten nu de impact op andere mensen. Piaget markeerde dit stadium ook rond leeftijd 8 en merkte op dat kinderen op deze leeftijd willen helpen in hun gezinnen. Identiteit als deel van een groep of samenleving begint te ontluiken.

Sociale Orde

In stadium vier beginnen kinderen zich sterk te associëren met de samenleving als geheel en de effecten van hun acties op een grotere schaal te overwegen. Kinderen ontwikkelen een plichtsgevoel tegenover hun gemeenschap of land. Goede dingen zijn goed omdat ze het welzijn van de samenleving ondersteunen in plaats van omdat ze goed zijn omdat ze straf vermijden of moreel zijn. Kinderen kunnen de betekenis achter wetten en morele codes zien. Piaget geloofde dat deze complexe redeneringsvaardigheden rond leeftijd 11 begonnen te ontwikkelen.

Samenleving en het Individu

Stadium vijf is grotendeels een herbeoordeling van de relatie van het kind met de samenleving. Het kind erkent dat wat goed is voor de samenleving niet altijd goed is voor het individu. Kinderen in dit stadium beginnen hun individuele waarden te beoordelen en proberen hun wereld te evalueren in relatie tot welke van hun waarden gereflecteerd worden en welke niet. Kohlberg geloofde dat niet alle mensen dit stadium zullen bereiken, maar dat als ze dat doen, het waarschijnlijk na leeftijd 16 zal gebeuren. Piaget geloofde dat alle ontwikkelingsprocessen op 16-jarige leeftijd vaststonden en compleet waren.

Universaliteit

Kohlbergs eindstadium is het stadium waarin het kind (echt een jongvolwassene op dit punt) begint te bepalen welke principes en waarden universeel zijn ongeacht de omstandigheden. Ze begrijpen en prioriteren abstracte concepten zoals menselijke waardigheid of gerechtigheid. Kohlberg herbeoordeelde vaak de haalbaarheid van het zesde stadium omdat zo weinig volwassenen het stevig hadden bereikt. Kohlberg besloot uiteindelijk op stadium zes als een puur theoretisch stadium.