Kunsttherapie oefeningen voor kinderen
Kunsttherapie is een relatief nieuwe vorm van therapie die begon in de jaren 1940. Het gebruikt visuele kunst als een alternatieve manier voor de cliënt om zich uit te drukken met een therapeut. Kunsttherapie heeft veel toepassingen, een daarvan is de bruikbaarheid met kinderen, die vaak niet zo verbaal zijn als volwassenen. Volgens kunsttherapeut Janice Carroll is kunsttherapie spel voor kinderen. Ze reageren er naturaal op.
Kunsttherapie
Volgens de American Art Therapy Association zijn kunsttherapeuten master-niveau professionals die getraind zijn in zowel kunst als therapie. Kunsttherapie kan mensen helpen trauma's te verwerken, zelfbewustzijn te vergroten en te coping met symptomen van een ernstige ziekte. Hoewel mensen door de geschiedenis heen kunst therapeutisch hebben gebruikt, begon het moderne gebruik in de mid-20e eeuw, toen het geïntroduceerd werd in ziekenhuizen en klinieken.
Kinderen en kunsttherapie
Kinderen profiteren van kunsttherapie omdat kunst voor hen een natuurlijke vorm van expressie is, en ze zich vaak comfortabeler voelen met hun kunstvaardigheden dan met hun verbaal vaardigheden. Kinderenontwikkeling begrijpen is een belangrijk deel van kunsttherapie. Volgens een artikel door Jackie Brinkman van het Office of Public Relations aan de Universiteit van Colorado in Denver, kan kunsttherapie kinderen helpen sociale vaardigheden te ontwikkelen.
Emoties oefening
Kunsttherapie oefeningen kunnen helpen om emoties te verwerken. Een eenvoudige oefening voor jongere kinderen, maar die ook werkt voor oudere kinderen, bestaat uit tekenen naar muziek. Voor peuters werkt vingerschilderen naar muziek goed.
Laat kinderen hun medium selecteren. Kies muziek die een emotie oproept. Als passend, doe het licht uit. Speel zacht muziek en laat de kinderen tekenen naar de muziek. Moedig ze aan om hun pennen of verf naar de muziek te bewegen, niet een bepaalde vorm te tekenen. Verander de muziek door de oefening heen zodat de kinderen de invloed van de muziek op hun kunst kunnen verkennen.
Zelfvertrouwen
Kunsttherapie kan ook persoonlijke ontwikkeling helpen. Voor kinderen is kunsttherapie met name geschikt als een manier om zelfvertrouwen op te bouwen. Volgens kunsttherapeut Dr. Pegg Dunn-Snow, zijn een paar oefeningen die kunnen helpen om een kind's zelfvertrouwen te bouwen de volgende:
- Teken een plaatje van iets wat je zojuist hebt geleerd. Denk aan iets wat je vorig jaar niet kon maar dit jaar wel kunt.
- Teken een plaatje als antwoord op de vraag: Wat wil ik dat anderen over me weten?
- Teken een plaatje dat dingen toont waar je echt goed in bent.
Collage
Persoonlijke ontwikkeling is een andere reden om kunsttherapie te gebruiken. Kinderen kunnen profiteren van het maken van een zelfportret collage met tijdschriftenknipsels die positieve beelden tonen die ze in zichzelf zien. Dit kan zelfvertrouwen en zelfbewustzijn verhogen, en kinderen helpen na te denken over wat ze aan zichzelf waarderen.
Laat kinderen plaatjes uit tijdschriften knippen die ze aantrekken of die ze denken dat ze op enige manier vertegenwoordigen. Na het kiezen van de plaatjes, kunnen de kinderen ze op een posterbord rangschikken, en ze op een aantrekkelijke manier plakken. Kinderen kunnen ook op de collage tekenen of woorden toevoegen aan hun beelden. Een alternatieve activiteit is om alleen dierenbeelden te kiezen. Kinderen reflecteren op welk dier hen het beste vertegenwoordigt. Ze kiezen dan tijdschriftenfoto's die dit dier tonen en maken een collage.
-
We onderzoeken, testen, beoordelen en recommanderen onafhankelijk de beste producten. Als je iets koopt via onze links, kunnen we een commissie ontvangen. Of je nu voor het eerst oudertje wordt of tieners in huis hebt, maak veiligheidstraining een p
-
Een non-binair kind opvoeden vereist dezelfde elementen als iedereen anders opvoegen: liefde, compassie, begrip en ondersteuning. Maar als je niet blootgesteld bent aan de non-binaire of LHBTQ+-gemeenschap in je leven of binnen je eigen gezin, heb j
-
Na een reeks vallen vorig jaar werd duidelijk dat mijn moeder, die al tien jaar aan Parkinson leed, niet meer veilig alleen kon wonen. Mijn zus en ik verhuisden bij haar om te helpen zorgen en plotseling waren we wat men sandwichverzorgers noemt: men





