• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

10 największych błędów związanych z dyscypliną, które prawdopodobnie popełniasz

Przerwy. Nagrody. Logiczne konsekwencje. Utrata przywilejów. Jeśli wypróbowałeś każdą klasyczną strategię, aby Twoje dziecko słuchało, a ono nadal uderza, odpowiada lub drwi ze swojego młodszego brata, możesz sabotować swoje wysiłki dyscyplinujące, popełniając jeden z tych dziesięciu typowych błędów. Unikaj ich i obserwuj, jak twoje dziecko zaczyna się lepiej zachowywać. Obietnica.

1. Zbesztanie w miejscach publicznych

Zawsze powinieneś od razu zająć się niebezpiecznym zachowaniem – jak wybiegnięcie na ulicę lub zepchnięcie innego dziecka z huśtawki. „Ale unikaj dyscyplinowania dziecka przed innymi ludźmi. Kiedy to robisz, może być bardziej skoncentrowane na tym, kto słyszy rozmowę, niż na tym, czego próbujesz je nauczyć” – mówi dr Erica Reischer, autorka książki Co robią wspaniali rodzice:75 prostych strategii wychowywania dzieci, które dobrze prosperują . Poszukaj prywatnego miejsca, w którym możesz porozmawiać o tym, co się właśnie wydarzyło, nie będąc widzianym ani słyszanym. Jeśli w danej chwili nie możesz znaleźć miejsca na rozmowę, krótko zwróć uwagę na złe zachowanie dziecka i daj mu znać, że porozmawiasz o tym w domu.

2. Udzielanie niejasnych instrukcji

Milion razy mówiłeś swojemu dziecku, żeby nie rzucał kurtki na podłogę, więc dlaczego wciąż to robią? Wierz lub nie, ale Twoje dziecko może tak naprawdę nie zrozumieć tego, o co je prosisz. „Twoje wskazówki powinny być jak najbardziej konkretne” — radzi dr Larissa Niec, dyrektor Centrum Dzieci, Rodzin i Społeczności Central Michigan University w Mount Pleasant. Powiedz dziecku, co powinno zrobić („Proszę powiesić kurtkę na kołku, kiedy wejdziesz do środka”) zamiast tego, czego nie do zrobienia („Nie rzucaj swoich rzeczy na podłogę”). To samo dotyczy nagan. Kiedy Genewa, dwulatka Tracy Cutchlow, uderzyła ją z frustracji, mama z Seattle powiedziała surowo:„Nie bij!” Ale Geneva ciągle ją waliła, więc Cutchlow zdecydował się na nową taktykę:„Powiedziałem:„Nie bijemy ludzi. Jeśli jesteś wściekły, możesz uderzyć w poduszkę”. Potem pogłaskała ramię Genevy i powiedziała:– Ręce służą do delikatnego dotykania. Geneva szybko zrozumiała wiadomość.

3. Przekupywanie w celu uzyskania szybkich rezultatów

Możesz ulec pokusie, aby skrócić awarię swojego dziecka w alejce z produktami, obiecując słodycze w kasie. Ta strategia może nawet zadziałać, ale tylko na chwilę. „Przekupywanie jest w rzeczywistości nagradzaniem złego zachowania dziecka” – mówi dr Jeffrey Gardere, współautor książki Practical Parenting , więc nie zdziw się, gdy Twoje dziecko wpadnie w złość, aby następnym razem dostać to, czego chce. Muszą zdać sobie sprawę, że właściwe zachowanie — czy to cierpliwe czekanie w kolejce, czy bycie miłym dla rodzeństwa — nie przynosi korzyści; jest to po prostu oczekiwane.

4. Zaniedbywanie głodu

Nie możesz oczekiwać, że Twoje dziecko będzie najlepsze, gdy jego brzuszek jest pusty. Głód utrudnia koncentrację i może nasilać złe zachowanie. Twoje dziecko musi się przełknąć, zanim będzie mogło słuchać. Spróbuj tego, co dr Reischer nazywa „zastępcą”. Od razu przyznaj, co zrobili źle („Widziałem, jak wyrwałeś mu zabawkę brata z rąk”) i obiecaj, że wrócisz do niej („Jesteś głodny, prawda? Porozmawiajmy o tym po przekąsce”). To opóźnione podejście do dyscypliny działa również, gdy dziecko jest śpiące – lub kiedy ty. „Jeśli jesteś zmęczony lub głodny, prawdopodobnie będziesz też niecierpliwy” – mówi dr Reischer.

5. Ciągłe i ciągnące się (i ciągnące się)

Chociaż musisz powiadomić swoje dziecko, że wylanie szklanki wody na psa było złe, ich wybryki nie wymagają długiego wykładu. Zamiast tego po prostu wyjaśnij krótko, dlaczego zmoczenie psa nie było dobrym pomysłem, wyjaśnij, że nie powinni tego robić ponownie — a potem przejdź dalej.

6. Przerażanie

Trudno jest pozostać zen, gdy dziecko spuszcza ulubione kolczyki w toalecie, ale krzyki podważają twoją zdolność dodzwonienia się do nich. „Dzieci nie mogą przyswoić lekcji, kiedy ktoś na nie krzyczy. W odpowiedzi albo się zamykają, albo wściekają” – mówi dr Niec. Krzyk był domyślnym M.O. Summer Blackhurst. kiedy jej syn Benjamin, wówczas trzyletni, kopał lub popychał inne dzieci. W końcu mama z Kaysville w stanie Utah zdała sobie sprawę, że podnoszenie głosu nie działa. „Jeśli już, to Benjamin wydawał się karmić moją złością i odwzajemniać ją” – mówi. Spróbowała więc nowej taktyki:zareagowała na jego złe zachowanie spokojnym tonem i dodała konsekwencje za każdym razem, gdy krzyczał w odpowiedzi. To wszystko zmieniło. „Chociaż nie rozwiązało to problemu z dnia na dzień, w ciągu kilku miesięcy miałam znacznie spokojniejsze dziecko” – mówi.

7. Osobiście

Dzieci zachowują się z wielu powodów:brakuje im samokontroli. Lubią testować granice. Potrzebują twojej uwagi. Ale obiecujemy:nie robią tego, bo cię nie lubią. „Wiele „złych” zachowań polega na tym, że dziecko bada, jak uzyskać to, czego chce, niezależnie od tego, czy jest to uczucie, lody, czy jeszcze pięć minut zabawy” – mówi dr Reischer. Niepotrzebne obrażanie się może sprawić, że będziesz mniej czuły, co może osłabić twoją więź. Niech nadchodzą uściski i pocałunki, ale także daj dziecku znać:„Nie okazuję ci braku szacunku i nie pozwolę, abyś nie miał wobec mnie szacunku”.

8. Zawstydzaj dziecko

Ilekroć jej córki, 8-letnia Ameera i 5-letnia Zara, były nieposłuszne, Zaida Khaze z Fort Lee w New Jersey porównywała jedną z drugą („Twoja siostra ładnie się bawi. Dlaczego nie możesz?”). Ale to podejście sprawiło, że dziewczęta poczuły do ​​siebie wzajemną urazę i nie poprawiły ich zachowania. „Dyscyplina musi koncentrować się na zachowaniu dziecka, a nie na tym, jak wypada na tle innych” – mówi dr Reischer. Przełom dla Khaze nastąpił, gdy przestała porównywać swoje dziewczyny i zaczęła wskazywać, kiedy dobrze się zachowywały. Wypłata:„Teraz mniej napadów złości i lepiej się dogadują”, mówi.

9. Palowanie na

Łatwo jest przesadnie zareagować — „Bez telewizji przez miesiąc!” — kiedy jesteś zdenerwowany swoim dzieckiem, ale aby dyscyplina była skuteczna, musi być proporcjonalna do złego zachowania, a nie do poziomu frustracji, mówi dr Reischer. Przesadne kary są nie tylko niesprawiedliwe, ale także stanowią ogromne wyzwanie do wyegzekwowania. (Czy naprawdę zamierzasz wyrzucić miłość, której twoje dziecko potrzebuje, aby zasnąć?) Aby zapobiec nakładaniu irracjonalnych kar, skonfiguruj zasady domowe, w których z wyprzedzeniem określisz logiczne konsekwencje. Na przykład poinformuj dziecko, że jeśli zdecyduje się nie opróżniać zmywarki, gdy je o to poprosisz, będzie musiało to zrobić, zanim będzie mogło później obejrzeć swój ulubiony program.

10. Pozwolenie na przesuwanie się rzeczy

Egzekwowanie zasad sporadycznie uczy Twoje dziecko, że nie ma problemu z ich złamaniem, ponieważ może to nie mieć żadnych konsekwencji. „Niespójność wysyła sygnał, że tak naprawdę nie rządzisz” – mówi dr Gardere. Jest to również mylące dla małych dzieci. Jeśli pozwolisz im kopać cię dla zabawy, gdy grasz, mogą uznać, że dobrze jest robić, gdy są szaleni. Unikaj wpadnięcia w tę pułapkę, regularnie analizując swoje oczekiwania. A kiedy Twoje dziecko ich nie spotyka, zajmij się tym – czy to wskazując na to, czy kontynuując z odpowiednią konsekwencją.