10 największych błędów w dyscyplinie, które prawdopodobnie popełniasz

Wyciszenie. Nagrody. Logiczne konsekwencje. Pozbawianie uprawnień. Jeśli wypróbowałaś każdą klasyczną strategię, by dziecko słuchało, a wciąż uderza, odpowiada lub dręczy młodszego brata, możesz sabotować własne wysiłki wychowawcze, popełniając jeden z tych dziesięciu powszechnych błędów. Unikaj ich, a zobaczysz, jak dziecko zacznie lepiej się zachowywać. Obiecuję.

1. Karanie na publicznym forum

Zawsze powinnaś reagować na niebezpieczne zachowania – takie jak bieganie na ulicę lub pchanie innego dziecka z huśtawki – natychmiast. „Ale unikaj dyscyplinowania dziecka przy innych ludziach. Kiedy to robisz, dziecko może skupić się bardziej na tym, kto podsłuchuje rozmowę, niż na tym, co chcesz mu nauczyć”, mówi Erica Reischer, Ph.D., autorka książki What Great Parents Do: 75 Simple Strategies for Raising Kids Who Thrive. Szukaj prywatnego miejsca, gdzie możecie porozmawiać o tym, co się stało, bez świadków. Jeśli nie możesz znaleźć takiego miejsca w danej chwili, krótko zwróć uwagę na nieodpowiednie zachowanie dziecka i powiedz, że porozmacie o tym w domu.

2. Dawanie niejasnych instrukcji

Powiedziałaś dziecku milion razy, by nie rzucało kurtki na podłogę, a mimo to to robi? Trudno uwierzyć, ale Twoje dziecko może po prostu nie rozumieć, o co prosisz. „Spraw, by Twoje polecenia były jak najbardziej konkretne”, radzi Larissa Niec, Ph.D., dyrektor Central Michigan University’s Center for Children, Families, and Communities. Powiedz dziecku, co ma robić („Proszę, podepnij kurtkę na haczyk, gdy wchodzisz do domu”) zamiast tego, czego nie ma robić („Nie rzucaj swoich rzeczy na podłogę”). To samo dotyczy nagągania. Gdy dwulatka Geneva, córka Tracy Cutchlow, uderzyła ją z frustracji, mama rygorystycznie powiedziała: „Nie bij!”. Ale Geneva kontynuowała, więc Cutchlow zmieniła taktykę: „Powiedziałam: ‚Nie bijemy ludzi. Jeśli jesteś zła, możesz uderzyć poduszkę’. Potem głaskałam jej ramię i powiedziałam: ‚Rączki służą do delikatnego dotykania’”. Geneva szybko zrozumiała.

3. Podkupowanie dla szybkiego efektu

Możesz chcieć skrócić wybuch gniewu dziecka w alejce z warzywami obietnicą cukierka przy kasie. Ta strategia może zadziałać – ale tylko na chwilę. „Podkupowanie to tak naprawdę nagradzanie złego zachowania dziecka”, mówi Jeffrey Gardere, Ph.D., współautor Practical Parenting, więc nie dziw się, gdy dziecko rzuci hysterię, by dostać to, co chce, następnym razem. Musi zrozumieć, że właściwe zachowanie – czy to cierpliwe stowanie w kolejce, czy miłość do rodzeństwa – nie wiąże się z nagrodą; jest po prostu oczekiwane.

4. Ignorowanie głodu

Nie możesz oczekiwać, że dziecko będzie w najlepszej formie, gdy ma pusty brzuch. Głód utrudnia koncentrację i może nasilić złe zachowanie. Dziecko musi najść się, zanim będzie mogło słuchać. Spróbuj tego, co dr Reischer nazywa „zastępnikiem”. Natychmiast przyznaj, co zrobiło źle („Widziałam, jak wyciągnęłaś bratu zabawkę z rąk”) i obiecuj powrót do tematu („Jesteś głodna, prawda? Porozmawiajmy po przekąsce”). To opóźnione dyscyplinowanie działa również, gdy dziecko jest śpiące – albo gdy Ty jesteś. „Jeśli jesteś zmęczona lub głodna, jesteś bardziej narażona na niecierpliwość”, mówi dr Reischer.

5. Gadanina bez końca

Choć musisz dać dziecku do zrozumienia, że wylewanie wody na psa było złe, jego figle nie wymagają długiej wykładki. Po prostu krótko wyjaśnij, dlaczego zamacanie psa nie było dobrym pomysłem, jasno powiedz, by nie powtarzało tego – i przejdź do kolejnej sprawy.

6. Wpadanie w szał

Trudno zachować spokój, gdy dziecko zrzuca Twoje ulubione kolczyki do toalety, ale krzyk podważa Twoją zdolność do docierania do niego. „Dzieci nie mogą przyswoić lekcji, gdy są krzyczane. Albo się zamykają, albo gniewają w odpowiedzi”, mówi dr Niec. Krzyk był domyślną reakcją Summer Blackhurst, gdy jej syn Benjamin, wtedy 3-latek, kopał lub pchał inne dzieci. Ostatecznie mama z Kaysville, Utah, zrozumiała, że podnoszenie głosu nie działa. „Jeśli w ogóle, Benjamin wydawał się żywić moim gniewem i odwdzięczać się nim”, mówi. Więc spróbowała nowej taktyki: odpowiadanie na nieodpowiednie zachowanie spokojnym tonem i nakładanie konsekwencji za każdym razem, gdy krzyczał w odpowiedzi. To zmieniło wszystko. „Choć nie rozwiązało problemu z dnia na dzień, w ciągu kilku miesięcy miała znacznie spokojniejszego dziecka”, mówi.

7. Osobiste traktowanie sprawy

Dzieci zachowują się źle z wielu powodów: brakuje im samokontroli. Lubią testować granice. Potrzebują Twojej uwagi. Ale obiecujemy: nie robią tego dlatego, że Cię nie lubią. „Wiele ‚złych’ zachowań to dziecko eksplorujące, jak dostać to, czego chce, czy to miłość, lody, czy pięć dodatkowych minut zabawy”, mówi dr Reischer. Nabieranie się bez powodu może sprawić, że będziesz mniej czuła, co osłabi wiązkę. Kontynuuj przytulanie i pocałunki, ale też daj dziecku do zrozumienia: „Nie jestem niegrzeczna do ciebie i nie pozwolę, byś była niegrzeczna do mnie”.

8. Hańbienie dziecka

Kiedy jej córki, Ameera, 8 lat, i Zara, 5 lat, były nieposłuszne, Zaida Khaze z Fort Lee, New Jersey, porównywała jedną do drugiej („Twoja siostra ładnie się bawi. Dlaczego ty nie?”). To podejście sprawiło, że dziewczyny zazdrościły sobie nawzajem i nie poprawiło ich zachowania. „Dyscyplina musi skupiać się na tym, jak dziecko się zachowuje, a nie na tym, jak wypada w porównaniu do innych”, mówi dr Reischer. Przełamanie Khaze nastąpiło, gdy przestała porównywać córki i zaczęła zwracać uwagę na to, gdy zachowują się dobrze. Efekt: „Teraz rzucają mniej hysterii i lepiej się dogadają”, mówi.

9. Nakładanie za dużo

Łatwo przereagować – „Brak TV na miesiąc!” – gdy jesteś zła na dziecko, ale by dyscyplina była skuteczna, musi być proporcjonalna do przewinienia, a nie do poziomu Twojej frustracji, mówi dr Reischer. Nie tylko nadmierne kary są niesprawiedliwe, ale też stanowią ogromne wyzwanie do egzekwowania. (Naprawdę wyrzucisz pluszak, którego dziecko potrzebuje do zasypiania?). By uniknąć nałożenia irracjonalnych kar, ustal zasady domowe, w których z góry określisz logiczne konsekwencje. Na przykład daj dziecku do zrozumienia, że jeśli zdecyduje się nie wyłożyć zmywarki, gdy o to poprosisz, będzie musiała to zrobić zanim obejrzyje swój ulubiony serial.

10. Puszczanie spraw na luźno

Sporadyczne egzekwowanie zasad uczy dziecko, że ich łamanie nie jest wielką sprawą, bo może nie nastać żadnych konsekwencji. „Niespójność sygnalizuje, że nie jesteś naprawdę tą, która rządzi”, mówi dr Gardere. To też dezorientuje małe dzieci. Jeśli pozwolisz im kopać cię dla zabawy, gdy się bawicie, mogą założyć, że jest to w porządku, gdy są złości. Unikaj tej pułapki, regularnie przezeglądając swoje oczekiwania. A gdy dziecko ich nie spełni, zareaguj – czy to wskazaniem błędu, czy wdrożeniem odpowiedniej konsekwencji.

Previous:

Next: