Jak zbudować dobrą relację z dorosłymi dziećmi

Byłem pewien, że gdy mój syn skończy 20 lat, staniemy się dobrzy przyjaciele i wyjdziemy poza relację ojciec-syn… Niestety, nie było tak prosto. Jeśli chcesz mieć dobrą relację z dorosłymi dziećmi, dowiedz się, jak ja to zrobiłem!

Potrzebne rzeczy

  • Cierpliwość
  • Wiele czasu
  • Gotowość do wypróbowania nowego podejścia
  • Dobre umiejętności słuchania

Instrukcje

  1. Gdy mój syn skończył 20 lat, byłem w szoku, że nie jesteśmy przyjaciółmi i wspomniałem o tym żonie. Ona odwróciła się do mnie i powiedziała: „A ty i Twój ojciec byli przyjaciółmi, gdy miałeś 20 lat?!”. To był dzień, w którym zdałem sobie sprawę, że przyjaźń z synem nie zajdzie sama, bo jest dorosły. To proces, który trzeba pielęgnować. Twój pierwszy krok to ta sama realizacja – wybór budowania przyjaźni z dorosłymi dziećmi to proces.

  2. Planuj regularne spotkania na jedno na jedno. Moja córka i ja mieliśmy cotygodniowe śniadania odkąd miała 17 lat. To był świetny sposób na nadrabianie i naprawdę cieszyłem się tym czasem. Mój syn był starszy, ale nie uderzyło mnie, że mogę umówić się z nim podobnie, gdy miał 17 lat. Więc, po decyzji o budowaniu przyjaźni z dorosłym synem, to było pierwsze, co zrobiłem – ustaliłem cotygodniowe spotkanie. Wymagało to ode mnie wysiłku, by zjeść lunch blisko jego biura, ale valovalo się.

  3. Zrozum, bycie rodzicem dorosłego to co innego niż wychowywanie nastolatka. Podczas pierwszych kilku lunchów oboje byliśmy zestresowani, gdy syn opowiadał mi o wyzwaniach, a ja wychowywałem go przez nie zamiast oferować dorosłe sugestie. (Np. gdy narzekał, że szef daje mu za dużo pracy na zbyt krótkie terminy, widziałem w nim 15-latka, który zostawiał całą pracę domową na ostatnią chwilę i założyłem, że prokrastynuje, zamiast zaproponować renegocjację z szefem.) Musisz upewnić się, że widzisz swoje dorosłe dziecko jako dorosłego, by komunikacja była dorosły-dorosły. Jeśli kiedykolwiek mentoringowałeś kogoś w pracy, użyj tych umiejętności, nie tych z wychowywania malucha!

  4. Daj relacji czas. Na początku syn był sceptyczny. Oczekiwał, że nasza relacja zawsze będzie nieco frustrująca, z moimi nadmiarowymi radami i postrzeganiem go jako dziecka. Wymagało to dużo cierpliwości z mojej strony, by uspokoić go, że naprawdę chcę się do niego stosować jak do przyjaciela (będąc wciąż ojcem) zamiast po prostu bycia tacą.

  5. Wierz, że to możliwe! Teraz mój syn i my mamy świetną przyjaźń. Fakt, uważam go za najlepszego przyjaciela. To bardzo satysfakcjonujące, rozwijać przyjaźń z dorosłymi dziećmi i pozwala mi pokazać im, jak dumna jestem z dorosłych, jakimi stali się. Twoja wiara, że możesz mieć dobrą relację z dorosłymi dziećmi, daleko pójdzie w stronę sprawienia, by to się stało.

  6. Spróbuj nie kłócić o relacji. Jeśli dzieci myślą, że nie byłeś obecny w ich dzieciństwie, lub nie tak niezawodny, jak chcieli, nie kłóć się z nimi o tym. Oczywiście, gdy przegapiłeś mecz nożny, to dlatego, że pracowałeś, by ich utrzymać (i pewnie byłeś na znacznie więcej meczach niż przegapiłeś), ale kłócenie o ich perspektywie tylko utwierdzi ich w ich poglądzie. Zamiast tego wiedz, że gdy dzieci starzeją, zyskają perspektywę i po prostu daj im znać, że chcesz teraz świetną relację z nimi.

Previous:

Next: