• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Katastrofy – jak się przygotować i radzić sobie

Rodzaje katastrof

Słyszałeś „katastrofa”, ale co to dokładnie? Mama mogła nazwać Twój pokój katastrofą („posprzątaj!”), ale prawdziwa katastrofa to sprawa seriażna.

Są katastrofy naturalne: huragan, trzęsienie ziemi, tornado, tsunami (ogromna fala wody z oceanu) – wynik pogody lub warunków naturalnych. Ludzie też mogą wywoływać katastrofy – np. wyciek ropy zanieczyszczający środowisko lub podpalenie lasu.

Możesz pytać: co, jak to zdarzy się w moim mieście? Zależnie od miejsca zamieszkania, niektóre katastrofy naturalne są bardziej prawdopodobne. Np. huragany zdarzają się w rejonach przybrzeżnych.

Bądź przygotowany

Gdziekolwiek mieszkasz, warto być gotowym na nagły wypadek. Prawdopodobnie już doświadczyłeś czegoś takiego – przerwa w prądzie, duży śnieg.

Rodziny mogą podjąć proste kroki: radio z bateriami, latarki, woda butelkowana, zapasy jedzenia.

Wiedza, że rodzina ma plan, daje poczucie bezpieczeństwa. Dorosły odpowiadają za plany, ale możesz zapytać rodziców, czy mają plan i apteczkę/ekwipunek awaryjny.

Niektóre przygotowania są uniwersalne (latarki itp.), inne zależą od zagrożeń w regionie. Np. jeśli zdarzają się tornado – plan to nasłuchiwanie radia o ostrzeżeniach i schowanie się w najbezpieczniejszej części domu.

Jeśli rodzina chce wiedzieć więcej – organizacje jak Czerwony Krzyż pomagają.

W silnej burzy lub poważnej katastrofie ważne pamiętać: wielu ludzi dba o Ciebie – rodzice, policjanci, strażacy, lekarze, pielęgniarki, ratownicy. Gdy katastrofa się zdarzy, zobaczysz ich w wiadomościach pomagających ludziom.

Co Ty możesz zrobić

Widzenie, że ofiary katastrofy otrzymują pomoc, trochę uspokaja. Ale co jeszcze, jeśli jesteś zdenerwowany, zaniepokojony lub ciekawy?

Oto pomysły:

Porozmawiaj o swoich uczuciach.

Dobrze jest podzielić się tym, co czujesz, z rodzicem lub innym zaufanym dorosłym. Możesz pytać i zastanawiać, dlaczego to się stało. To OK, by czuć smutek, nawet jeśli nie mieszkasz blisko miejsca katastrofy. Pocałuj mamę/tatę.

Bądź kreatywny.

Może to dziwne, ale rysowanie lub pisanie wiersza w smutnych chwilach pomaga. Dlaczego? Bo wyrażasz swoje uczucia.

Ogranicz raporty z radia, internetu i TV.

Trudno uniknąć wiadomości. Ale ich nadmiar szkodzi dzieciom i dorosłym. Przypomnij o tym rodzicom.

Co zamiast tego? Cokolwiek, co daje Ci dobre samopoczucie – wyjdź na dwór, czytaj, twórz.

Pomagaj innym.

Świetny pomysł – zaangażować się. Nie tylko pomóż ludziom potrzebującym jedzenia, ubrań, schronienia – Ty też poczujesz się lepiej, pomagając.

Możesz zbierać pieniądze/przybory przez kościół, szkołę, lub dawać organizacjom pomocowym, np.:

• Czerwony Krzyż, lub (800) HELP-NOW
• Save the Children, lub (800) 728-3843
• UNICEF, lub (800) 4UNICEF

Wiedz, że gojenie nadejdzie.

Teraz wiesz: smutek po katastrofie to normalne, nawet jeśli jesteś OK i mieszkasz daleko. Te uczucia poprawią się z czasem.

I choć trudno w to uwierzyć – nawet ci, którzy straciły najwięcej, pewnego dnia poczują się lepiej. To potrwa długo, ale powoli zagoją się rany dzięki ludziom, którzy pomagają i troską.