Hoe Je Ophoudt Met Schreeuwen Naar Je Kinderen – en Wat Je Wel Doet
Veel ouders hebben geschreeuwd naar hun kinderen – en de meeste van ons voelen zich er ziemlich slecht over. Feitelijk onthulde een Parents-enquête dat van alle dingen die schuldgevoelens opleveren – afgeleid door de telefoon, te veel schermtijd, niet gezond koken – spijt over schreeuwen de lijst aanvoerde. Maar hoe houd je je woede onder controle? Het antwoord is simpel: breek de gewoonte, tenminste volgens Laura Markham, Ph.D., auteur van Peaceful Parent, Happy Siblings: How to Stop Yelling and Start Connecting.
"Elke keer dat je niet handelt op de drang om te schreeuwen, herschrijf je je brein zodat het niet langer je standaardreactie is," zegt ze. Ik wist uit eerdere pogingen om andere gewoontes af te leren dat ik niet morgen wakker zou worden als non-schreeuwer, alle koude kalkoen. (Volledige openheid: het koste me een heel jaar om me af te wenst van suiker in mijn ochtendkoffie.) Revalidatie moest een proces zijn – een vijfstappenproces, om precies te zijn. Hier is wat ik leerde over hoe je ophoudt met schreeuwen naar je kinderen.
1. Stop met Schreeuwen Over Gewone Dingen.
Totdat ik me bewust begon te monitoren, was ik me volledig onbewust van hoe vaak ik mijn stem verhoogde over stupide, niet-frustrerende, alledaagse dingen: "Het avondeten is klaar!" "De zachter!" "De schuifdeur dicht!" Dit verhoogt het volumenniveau in ons hele huis – en normaliseert het.
"In plaats daarvan, probeer recht op je kind af te lopen en in een normaal spreekgstemmetje met hen te praten," stelt Parents-adviseur Eileen Kennedy-Moore, Ph.D., auteur van Growing Friendships: A Kids' Guide to Making and Keeping Friends.
Dit heeft een boomerangeffect. Als we ze rustig roepen, stoppen ze met terugschreeuwen: "Ik kom eraan!" of "Over een minuut!"
2. Blus Je Eigen Brand.
Toen dr. Markham voorstelde dat ik begon met vijf minuten per dag mediteren, lachte ik. Maar zoals ze aangeeft, studie na studie bewijst dat het nemen van tijd voor dagelijkse introspectie ons helpt "ons af te koelen in de hitte van het moment."
Hulp nodig? Probeer een meditatie-app als Calm of Headspace te downloaden. Deze begeleide programma's helpen je leren hoe je afleidingen negeert en in het moment bent.
3. Bedenk Een Veilig Woord.
"Bedenk een zin om jezelf te zeggen zodra je realiseert dat je op het punt staat om uit je dak te gaan," zegt dr. Markham. Ze stelt "Kies liefde" of "Je kunt het." Zelfkalmerende zinnen stoppen je niet alleen van je deksel te laten omklappen. Ze zijn het meest effectief om elkaars ontploffingen te kapen. Als ik zie dat mijn man zijn kaak aanspannt, zeg ik zijn veilige woord, "sneeuw." Dat is alles wat het kost om zijn irritatie te schudden.
4. Kom Dichtbij.
Hoewel mijn man en ik (voornamelijk) ons schreeuwen hebben bijgestuurd, duwen onze kinderen nog steeds onze knoppen en misgedragen ze zich. Als ze niet luisteren, geeft me dat de neiging om te schreeuwen. Maar in plaats van consequenties of verloren privileges, stelt dr. Markham voor om me te richten op een zachtere methode: wederverbinden. Letterlijk. Ga op de hoogte van je kind, steek je arm om hen heen, en vertel ze dat je begrijpt hoe ze zich voelen. Deze benadering helpt iedereen kalm te blijven.
5. Dempen Van Trigger Momenten.
Werkdagemiddagen zijn wanneer ik het meest geneigd ben om te schreeuwen. Zoveel taken moeten in een beperkte tijd voltooid worden dat ik me voel alsof ik Mount Everest opsprint. Het is vergelijkend, maar boos worden helpt niet. "Je moet je koel kunnen houden om je kinderen hun koel te laten bewaren," zegt Vanessa Lapointe, Ph.D., auteur van Discipline Without Damage: How to Get Your Kids to Behave Without Messing Them Up.
Ik begin met mijn openingszet. Op suggestie van dr. Lapointe, in plaats van ze te wekken door hun kamers in te stormen met een scherp (en eerlijk gezegd schrikwekkende) "Opstaan en schijnen," begin ik de dag met een meer aangename, neutrale "Goedemorgen, schatje" en streef ernaar om die toon de hele dag aan te houden. Als mijn kinderen reageren met hun typische grapjes, kies ik ervoor om niet scherp te herinneren dat "de bus over 22 minuten hier is." In plaats daarvan injecteer ik wat humor, wijzend op het feit dat onze hond, die op de vloer van hun kamer ligt, zo luid geproet heeft dat ze zichzelf verscheurde. Meestal krijg ik een giechel. Dan alsof ze vergeet om haar gewone irritabele zelf te zijn, trekken ze zich aan en komen ze naar beneden voor ontbijt zonder te klagen, schreeuwen of opschudden. Simpel genoeg.
Sinds ik een maand geleden op deze reis ging, heb ik iets onbekends in ons huis gemerkt: stilte. Het is niet de hele tijd rustig (want, je weet wel, kinderen) maar vaker dan niet is ons gezin minder geagiteerd en schril. En als ik schreeuw, is het meestal om een goede reden – zoals wanneer kinderen bijna op straat reden. En omdat ik het veel minder doe, horen mijn kinderen me eigenlijk wanneer ik het wel doe.
Previous:9 Dingen Die Deze Kinderarts Wilt Dat Je Nu Stopt
Next:7 Roze Vlaggen Die Kan Wijzen op Gedrags- of Emotionele Stoornissen bij Je Kind
-
Wanneer u of een familielid gezondheidsproblemen ervaart, kan dit een enorme stressfactor zijn. De Family Medical Leave Act (FMLA), een federale wet uit 1993, is ontworpen om een deel van die stress te verlichten door werknemers in staat te stellen h -
Tijdens de koudere herfst- en wintermaanden verlangen we van nature naar de beste kaneel- en appelsnoepjes van het seizoen. Of je kinderen nu om een bakje smeken of je een herfstfeestje organiseert, toffee- en caramelappels zijn het perfecte dessert -
Niet alle memes zijn voor kinderen. Maar sommige wel. En, durven we te zeggen, de meeste zijn net zo grappig als degene die u liever niet met de kleintjes deelt. (U weet wel, die u doorblaart op uw telefoon, grijnszend naar uzelf toen een kind magisc
