• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Emotionele uitbarstingen bij peuters

Als het gaat om peuters en wutanvalletjes, lijkt het alsof je het ene niet kunt hebben zonder het andere. Hoewel emotionele uitbarstingen een normaal onderdeel zijn van de ontwikkeling van een peuter, kunnen ze zelfs de rustigste ouders stressen. Peuters hebben nog niet de emotionele rijpgheid ontwikkeld die nodig is om sterke gevoelens te controleren, dus ze lossen ze los door te schreeuwen, te huilen of te stampen, legt HealthyChildren.org uit, de officiële website van de American Academy of Pediatrics.

Betekenis

Emotionele uitbarstingen beginnen meestal rond 12 maanden en met geluk hebben ze hun loop gelopen op 3-jarige leeftijd. In extreme wutaanvallen kan een peuter bijten, trappen, slaan en zijn adem inhouden om zijn frustratie of ongenoegen te uiten. Een peuter kan een emotionele eruptie hebben als hij zijn grenzen overschrijdt in zijn strijd voor onafhankelijkheid. Bijvoorbeeld, als hij een rondlopende hond in de straat volgt terwijl hij op het speelplein is, kan hij resorten tot trappen en schreeuwen als je hem oppakt om hem veilig te houden voor de vreemde hond en voorbijrijdende auto's. Een wutanval gooien is de enige manier die een peuter kent om te copen als het leven niet gaat zoals hij denkt dat het zou moeten.

Vertrouwen

Het is niet ongebruikelijk dat een peuter op zijn beste gedrag is als jij er niet bent. Ze kan meer teruggetrokken zijn met verzorgers, oma of andere familieleden, mensen wier reacties ze onzeker is als ze hun grenzen test in haar zoektocht naar autonomie; ze is onzeker over het potentiële emotionele resultaat. Je peuter voelt zich comfortabel om moeilijke of gevaarlijke grenzen met jou te testen omdat ze zeker weet dat je haar beschermt als ze in de problemen komt. Bijvoorbeeld, als ze bang wordt tijdens klimmen op een klimrek, weet ze dat je haar helpt af te dalen naar veiligheid, ook al heeft ze een aanval over het feit dat ze het niet naar de top heeft gehaald.

Timeouts

Boze uitbarstingen die beperkt zijn tot schreeuwen of huilen, worden het beste genegeerd, adviseert HealthyChildren.org. Eenmaal je peuter rustig is, probeer hem te helpen begrijpen wat hij misschien voelde. Bijvoorbeeld, je kunt zeggen: "Het lijkt alsof je boos werd toen mam zei dat het middagslaap was." Je peuter leren zijn emotionele triggers identificeren helpt hem zichzelf en anderen te leren kennen. Intensieve emotionele uitbarstingen die trappen, slaan, bijten of gooien van dingen die iemand kunnen kwetsen, mogen niet genegeerd worden. Een korte time-out op een rustige plek kan je woedende peuter helpen af te koelen. Een peuter kan realistisch maar één of twee minuten in time-out aan. In plaats van een peuter te straffen, toont een time-out de gevolgen voor extreme uitbarstingen en helpt je kind leren dat even alleen zijn veel beter is dan een wutanval gooien. Geef je peuter daarna een knuffel.

Blijf Kalm en Houd Stand

Rustig en beheerst blijven is de beste koers wanneer je kleintje in het midden van een emotionele uitbarsting is, legt KidsHealth.org uit, een website gepubliceerd door de Nemours Foundation. Je frustratie tonen verergeren en compliceert alleen het probleem. Een peuter kan je geïrritatie opmerken, wat alleen zijn boosheid en frustratie kan versnellen. Je hebt misschien je eigen time-out nodig om je boosheid te diffuseren en het risico op het kwetsen van je ongestude peuter te elimineren. Een paar diepe, langzame ademhalingen kunnen je helpen je ko te bewaren. Laat niet toe dat schuldgevoelens over "nee" zeggen je doen instemmen met de wutanval van je peuter. Het stuurt een duidelijke boodschap dat emotionele uitbarstingen hem helpen om wat hij wil te krijgen.

Uitzicht

Woede is normaal gebalanceerd met blijdschap aangezien 2-jarigen een breed scala aan emoties hebben, wijst HealthyChildren.org. Hoewel emotionele uitbarstingen over het algemeen bij het territoire horen van een peuter, is elk kind zijn temperament uniek. Sommige peuters kunnen frequente aanvalletjes hebben, anderen maar sporadisch wutanvalletjes. Op 3-jarige leeftijd zijn de "terrible two's" (tenminste in theorie) een ding van het verleden.